جاثیه

حم

حم.

تَنزِیلُ الکتاب مِنَ الله العزیز الحكیم

فرو فرستادن تدریجی این کتاب، از جانب خدای عزیزِ حکیم است.

اِنَّ فی السَّماء ایمان ته ول ارض لَـَٔایَـٰت للمؤمنین

به‌راستی در آسمان‌ها و زمین، برای مؤمنان به‌درستی نشانه‌هایی است.

وَفی خَلقِکُم وَما یَبُثُّ مِن دابّه آیات لِقومن یوکُنون

و در آفرینشتان و آنچه از (انواع) جنبنده‌ها (در زمین و آسمان) پراکنده می‌گرداند، برای مردمی که یقین می‌آورند نشانه‌هایی است.

واختلاف اللیل وَالنَّهَارِ انزل الله مِنَ آسمان مِن رزق فا-حیا الارض بعد وَتَصْرِیفِ الریاح آیات لِقومن یَعقیلون

و (نیز در) پیاپی آمدن شب و روز، و آنچه خدا، روزی از آسمان فرود آورده، پس به (وسیله‌ی) آن، زمین را پس از مرگش زنده گردانیده و (همچنین در) گوناگون کردن و جابه‌جا نمودن بادها (به هر سو) -برای مردمی که می‌اندیشند- نشانه‌هایی است.

تِلکه آیات الله نَتْلُوهَا علیک فَبِأَیِّ حدیث بعد الله وَءَایَاتِهِ یومینون

این‌هاست نشانه‌های خدا. به حق آنها را بر تو می‌خوانیم، پس بعد از خدا و نشانه‌هایش به کدام حدیث [:تازه‌ای] خواهند گروید؟

ویل لِکُل افاکین اثیم

وای برای هر دروغزن گناه‌پیشه‌ای!

یسمع آیات الله تتلی عَلَیه ثُمَّ یُصِرُّ مستکبراً کَأَن لم یسْمَهَا فَبَشِّرْهُ بعذاب

آیات خدا را که بر او خوانده می‌شود می‌شنود، سپس به حال تکبّر، چنان که گویی آن را نشنیده (بر آنچه خود می‌خواهد و می‌گوید) سماجت می‌ورزد. پس او را به عذابی پردرد بشارت ده.

وَإِذَا عَلِمَ آیاتنا شَیۡـًٔا اِتَّخَذَهَا هُزُوًا اولئیک لَهُم عذاب مهین

و هنگامی که از نشانه‌های ما چیزی بداند، آنها را به ریشخند گیرد. آنان برایشان عذابی خفت‌بار است.

مِّن جهنم یُغنی ما کسبوا مِن دُونِ الله وَلَهُم عذاب عَظیم

از پشت سر آنان دوزخ است و نه آنچه را اندوخته و نه آن اولیایی را که غیر از خدا اختیار کردند، پشیزی به کارشان نمی‌آیند. و برایشان عذابی بزرگ است.

هَذا ولذین کَفَرُوا۟ بِـَٔایَـٰتِ رَبِّهِم لَهُم عذاب مِّن رِج عَلیمون

این رهنمودی (بزرگ) است‌؛ و کسانی که آیات پروردگارشان را انکار کردند، برایشان عذابی از اضطرابی بس دردناک است.

الله الذی سَخَّرَ لکُمُ البحر لِتَجرِیَ الفلک فِیهِ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبتُغو مِن فضلِهِ ولعلکم تشکرون

خدایی است که دریا را برایتان رام گردانید، تا کشتی‌ها در آن به فرمان‌اش روان شوند و تا از فضلش جویا گردید و شاید شکرگزارید.

وَ سَخَّرَ ما فی السَّماء ایمان ته وَما فی الارض جمیعاً اِنَّ فی ذَ ایمان لِکَ لَـَٔایَـٰت لِقومن یتفکرون

و آنچه را در آسمان‌ها و آنچه را در زمین است، به سود شما رام کرد؛ حال آنکه همه(ی این رامش) از اوست. همواره در این (جریان) برای مردمانی که می‌اندیشند بی‌گمان نشانه‌هایی است.

لِلّاذین امنوا یغفرُوا لِلّذین یارجون ایام الله لِیَجزیَه قوم بِمَا کانو یَکسِبون

به کسانی که ایمان آوردند بگو تا از کسانی که به روزها ی (پیروزی حق بر باطل) خدا امید ندارند (اکنون) درگذرند، تا خدا گروهی را به سبب آنچه مرتکب می‌شده‌اند به مجازات رساند.

عَمِلَ صالح فَلِنَفۡسِهِۦۖ اساء فَعَلَیهَا ثُمَّ اِلی رَبِّکُم تورجَعون

هر که (کار) شایسته‌ای کند، به سود خودش و هر که بدی کند بر زیان خودش است. سپس تنها سوی پروردگارتان برگردانیده می‌شوید.

وَ لَقَد اتینا بَنِیۤ اسرا ایمان ایل الکتاب والحکم وَالنُّبُوَّةَ ورزقناهم مِّنَ الطیبات وفضلناهم علی العالمین

و بی‌گمان همواره فرزندان اسرائیل را کتاب [:تورات] و حکم [:سیاست] و پیامبری [:شریعت] دادیم و از چیزهای پاکیزه روزیشان کردیم و آنان را بر جهانیان [:از گذشتگان و همزمانانشان] برتری دادیم.

وا آتیناهم مِّنَ فَمَا اختلفوا اِلا بعد جاآهُمُ العلم بغیا اِنَّ رَبَّک یقضی بینَهُم یوم القیامة کانو فِیهِ یَخْتَلِفُونَ

و روشنی‌هایی از امر [:دین‌] به آنان دادیم. پس جز بعد از آنکه علم برایشان (حاصل) آمد- از روی ظلم و رقابت میان خودشان- دستخوش اختلاف نشدند. به‌راستی پروردگارت روز قیامت میانشان درباره‌ی آنچه در آن اختلاف می‌کرده‌اند، داوری خواهد کرد.

ثُمَّ جَعَلنٰک علی شریعت مِّنَ الامر فَتَبِّعهَا تَتّبع اهوا الذین یَعْلَمُونَ

سپس تو را بر راهواره‌ای (بس روشن) از امر (دین) نهادیم. پس آن را پیروی کن و هوس‌های کسانی را که نمی‌دانند پیروی مکن.

اِنَّهُم لن یُغْنو عنک مِنَ الله وَ إِنَّ الظالمین بَعضُم اولیاء والله وَلِیُّ المتقین

بی‌چون آنان در برابر خدا از تو هرگز هیچ‌گونه کفایت و حمایتی نمی‌کنند (و به هیچ‌وجه به کار تو نمی‌آیند ) و ستمگران، بی‌گمان بعضیشان پشتوانه‌ی بعضی (دیگر)ند. و خدا ولی و پشتوانه‌ی پرهیزگاران است.

هَذا بصائر لِلناس وَهُوداً لِقومن یوکُنون

این (کتاب) برای مردم، دیدگاه‌هایی و برای قومی که یقین می‌آورند، هدایت و رحمتی بزرگ است.

اَم حَسِبَ الذین اجترحوا السّیّئات ان نجعلهم کَلّاذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات سَوَاۤءࣰ مَحیاهُم وَ مَمَتُهُم سا یَحکُمون

یا کسانی که مرتکب کارهای بد شده‌اند پنداشته‌اند که آنان را مانند کسانی قرار می‌دهیم که ایمان آورده و کارهای شایسته کردند؛ حال آنکه زندگیشان و مرگشان یکسان است‌؟ چه بد داوری می‌کنند!

وَخَلَقَ الله السَّماء ایمان ته والارض بلحق وَلِتُجْزٰی کُلُّ نفس بِمَا کسبت وَهُم یُظلَمون

و خدا آسمان‌ها و زمین را به حقّ آفرید و تا هر کسی به موجب آنچه به دست آورده جزا داده شود و اینان ستم (هم) نمی‌شوند.

افَرَایتا مَنِ اتخاذ إِلَـٰهَهُۥ هَوَاهُ وا اَضلَّهُ الله علی وَخَتَمَ علی سَمعهی وَ قَلْبِهِ وجعل علی بَصَرِهِی غِشاوه فَمَن یه‌دیهِ بعد اَ فَ لا تَذَکَّرُونَ

پس آیا دیدی کسی را که معبودش را هوای نفسش برگرفته و خدا او را آگاهانه گمراه گردانیده و بر گوش و دلش مُهر زده و بر دیده‌اش پرده‌ای نهاده‌‌؟ پس آیا بعد از خدا چه کسی او را هدایت خواهد کرد؟ آیا پس (از این) به‌درستی (درستی‌ها را) یاد نمی‌کنید؟

وَ قالُوا هِیَ اِلا حَیَاتُنَا دنیا نَمُوتُ وَنَحْیَا وَما یُهْلِکْنَا اِلا الدَّهْرُ وَما بِذَ ایمان لِکَ عِلْمِن هم اِلا یَظُنُّونَ

و گفتند: «غیر از زندگی دنیای ما (زندگی دیگری) نیست‌؛ می‌میریم و زنده می‌شویم و ما را جز دهر [:طبیعت] هلاک نمی‌کند.» حال آنکه به این (گزافه) هیچ علمی ندارند (و) اینان بجز گمان نمی‌بافند.

وَإِذَا تتلی عَلَیهِم آیاتُنا ما کانا حُجَّتَهُم ان ائتوا بِـَٔابَاۤىِٕنَاۤ اِن صَادِقین

و هنگامی که آیات ما به روشنی بر آنان خوانده شود، دلیلشان همواره جز این نبوده است که گویند: «اگر (از) راستان بوده‌اید پدرانمان را بیاورید.»

قُل الله یُحییکُم ثُمَّ یومیتوکم ثُمَّ یَجْمَعُکُمْ اِلی یوم القیامة رَیۡبَ فِیهِ ولٰکن اکثر الناس یَعْلَمُونَ

بگو: «خدا شما را زنده می‌کند، پس آنگه شما را می‌میراند، سپس شما را فراسوی روز رستاخیز - که شکی مستند در آن نیست - گرد می‌آورد ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.»

ولِلَّهِ مُلک السَّماء ایمان ته وَیوم تَقُومُ الساعه یومئذ یخسر المبطّلون

و فرمانروایی آسمان‌ها و زمین تنها از آنِ خداست و روزی که ساعت (قیامت) بر پا شود، در آن هنگام (و هنگامه) باطل‌کنندگان (حق) زیان خواهند دید.

وَتْرا کُلا امت جاثیه کُلُّ امت تودعا اِلی کِتَابِهَا الْیَوْمَ تَجْوَن تَعْمَلُونَ

و هر امّتی را به زانو در آمده بینی‌؛ هر امّتی سوی کتابش [:کارنامه‌ی اعمالش] فراخوانده می‌شود (و بدیشان می‌گویند): «آنچه را می‌کرده‌اید امروز درمی‌یابید.»

هَذا کِتَابُونَا یَنطِقُ کُنّا نستنسخ تَعْمَلُونَ

«این کتاب و نوشته‌ی ماست، که علیه شما حق را بازگو (و افشاگری) می‌کند. ما بی‌چون از آنچه می‌کرده‌اید پیوسته نسخه‌‌برداری می‌کرده‌ایم.»

فأمّا الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات فیدخِلهُم فی رحْمَتِهِی ذَ ایمان لِکَ هُوَ الْفَوْزُ المبین

پس امّا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته‌‌(ی ایمان) کرده‌اند، در نتیجه پروردگارشان آنان را در جوار رحمت خویش داخل می‌گرداند. این همان کامیابی سالم روشنگر است.

وَ أَمَّا الذین افلم آیاتی تتلی علیکم فَستَکبَرتُم وا کونتوم قومن مُجرِمین

و امّا کسانی که کافر شدند (به آن‌ها گفته شود:) «پس مگر آیات من بر شما خوانده نمی‌شده پس تکبّر نمودید و مردمی بدکار بوده‌اید؟»

وَإِذَا قِیلَ اِنَّ وعده الله حَقّ وَسّاعَة رَیۡبَ فِیهَا قُلتُم ما الساعه اِن نَّظُنُّ اِلا ظَنّاً وَما نَحنُ بِمُستَیکینین

و هنگامی که گفته شود: « وعده‌ی خدا همواره حق است و هرگز شکی مستند در ساعت (قیامت) نیست.‌» گویید: «ما نمی‌دانیم ساعت چیست. ما جز اندک گمانی نداریم و از جویندگان یقین (هم) نیستیم.»

وبدا لَهُم سَیِّـَٔاتُ وَحاق ما کانو بِهِی یستهزئون

و (صورت وحقیقت) بدی‌های آنچه کردند، بر آنان پدیدار شد و آنچه را که بدان ریشخند می‌کردند، آنان را سراسر فرا گرفت.

وقیله الْیَوْمَ نَنساکُم نسیتم لقاء یومیکم هَذا وَماویاکُم وَما مِّن ناصرین

و گفته شد: «همان‌گونه که دیدار امروزتان را فراموش کردید، امروز (هم) شما را فراموش می‌کنیم و پناهگاهتان آتش است (و) برای شما هیچ یاورانی (هم) نیستند.»

ذَ ایمان بِأَنَّكُمُ اتخاذتم آیات الله هُزُوًا وَغَرَّتکُم الحیوة فَلیَومَ یوخرجون مِنها هم یُستَعتَبون

این به‌راستی بدین سبب است، که شما آیات خدا را به ریشخند گرفتید و زندگی دنیا فریبتان داد.» پس امروز نه از این (آتش) بیرون آورده می‌شوند و نه عتاب و سرزنش می‌گردند (که ارزش سرزنش را هم ندارند).

فَلِلَّهِ رَبِّ السَّماء ایمان ته وَرَبِّ الارض رَبِّ العالمین

پس سپاس تنها از آنِ خداست؛ پروردگار آسمان‌ها و پروردگار زمین و پروردگار جهانیان‌.

وَلَهُ الکبریا فی السَّماء ایمان ته وَهُوَ العزیز الحکیم

و در آسمان‌ها و زمین، تنها بزرگی از آنِ اوست و تنها اوست عزیز حکیم.