انشقاق

اِزا السَّماء انشقت

آن‌گاه که آسمان از هم بشکافد.

وا اذنت لرَبّیهَا وَحُقَّت

و پروردگارش را فرمان برد و (چنان) سزد.

وَإِذَا الارض مُدَّت

و آن‌گاه که زمین کشیده شود،

والکت فِیهَا وَتَخَلَّت

و آنچه را در درون دارد برون افکند و تهی گردد.

وا اذنت لرَبّیهَا وَحُقَّت

و پروردگارش را فرمان برد و (چنان) سزد.

یا أیها الانسان اِنَّکَ کادحون اِلی رَبِّک کدهاً فَمُلَـٰقِیهِ

هان ای انسان! بی‌گمان تو سوی پروردگار خود در تلاشی. پس او را ملاقات‌کننده‌ای.

فأمّا اوتیه کِتَابَهُ بیامینِهی

پس اما کسی که کارنامه‌اش به دست راستش داده شود،

فسوف یُحاسَبُ حِسَابࣰا یسیراً

پس در آینده‌ای زود با او حسابی آسان شود.

وَیَنقَلِبُ اهلِهی مسرور

و شادمان سوی کسانش باز گردد.

وَ أَمَّا اوتیه کِتَابَهُ وَرَاۤءَ ظَهْرِهِی

و اما کسی که کارنامه‌اش (از) پشت سرش به او داده شود،

فسوف یدعوا ثُبُوراً

پس در آینده‌ای دور هلاک و تباهی (خویش) را (همی) خواهد.

وایاسلا سَعیرًا

و آتشی زبانه‌دار بیفروزد.

اِنَّهُ کانا اهلِهی مسروراً

او بی‌گمان در (میان) خانواده‌ی خود شادمان بود.

اِنَّهُ ظنّ ان لن یَحورَ

او همانا پنداشت که هرگز حیرت‌زا بر نخواهد گشت.

بَلا اِنَّ رَبَّهُۥ کانا بِهِی بصیرن

آری، همواره پروردگارش به او بینا بود.

اُقسِمُ بِالشَّفَق

پس به روشنیِ میانه‌ی روز و شب سوگند نمی‌خورم.

ولیل وَما وسق

سوگند به شب و آنچه (شب) فرو پوشاند.

وَالقَمَر اِزا اِتَّسَقَ

و سوگند به ماه، چون بدرتمام شود.

لَتَرکُبُنَّ طبقاً عَن طبق

بی‌چون و بی‌امان از حالی به حالی بر خواهید نشست.

فَمَا لَهُم یومینون

پس آنان را چیست (که) ایمان نمی‌آورند؟

وَإِذَا قُرِئَ عَلَیهِمُ قرآن یَسجُدون

و (چرا) چون بر آنان قرآن تلاوت شود به‌راستی (برایش) سجده [:خشوع‌] نمی‌کنند؟

بَلِ الذین کَفَرُوا۟ یوکَذِّبون

(نه!) بلکه آنان که کفر ورزیده‌اند، (به آن همان را) تکذیب می‌کنند.

والله اَعلَم بِمَا یوععون

و خدا به آنچه در پنهان نگاه می‌دارند داناتر است.

فَبَشِّرهُم بعذاب علیم

پس آنان را به عذابی دردناک نوید ده‌.

اِلا الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات لَهُم اجر غیر ممنون

مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمان) کرده‌اند، (که) آنان را پاداشی بی‌منّت و ناگسستنی خواهد بود.