المطففین

ویل للمطففین

وای بر کم‌‌کنندگان!

الذین اِزا اکتالو علی الناس یستافون

همانان که چون از مردمان پیمانه‌ای ستانند، تمام ستانند.

وَإِذَا کالوهوم وَزانوهُم یُخسِرون

و چون آنان را پیمانه یا وزن کنند، به ایشان زیان رسانند.

یَظُنُّ اولئیک اَنّهُم مبعوسون

آیا ایشان گمان نمی‌دارند که بی‌گمان برانگیختگانند،

لیوم عَظیم

برای روزی بزرگ.

یوم یَقُومُ آن‌ناس لرّب العالمین

روزی که مردمان در برابر پروردگار جهانیان به پای ایستند.

اِنَّ کِتَاب الفجار لَفِی سجین

هرگز نه چنان است (که می‌پندارند)! کتاب (اعمال) فاجران بی‌چون و بی‌امان در (ژرفای) سجین است.

ادراکا

و تو را چه آگاه کرد که سجّین چیست‌؟

کِتَاب مرقوم

کتابی است رقم زده و نوشته شده.

ویل یومئذ للمکذبین

وای در آن هنگام (و هنگامه) بر تکذیب‌کنندگان‌!

الذین یوکَذِّبون بیوم ٱلدِّینِ

آنان که با روز جزا (همان را) تکذیب می‌کنند.

وَما یوکَذِّبو اِلا کُلُّ معتدی اسیم

و جز هر تجاوزپیشه‌ی گناهکاری به آن تکذیب نمی‌کند.

اِزا تتلی عَلَیه آیاتُنا قالَ اساطیر الاولین

هنگامی که آیاتمان بر او خوانده شود، گوید: « (این‌ها) بافته‌ها و افسانه‌های پیشینانتان است.»

کَلّا رانا علی غُلوبِهِم ما کانو یَکسِبون

هرگز (نه چنان است)! بلکه آنچه مرتکب می‌شده‌اند زنگار بر دل‌هایشان بسته است.

اِنَّهُم عَن رَبِّهِم یومئذ لَمَحجوبُونَ

هرگز (نه چنان است)! بلکه آنان بی‌گمان در آن روز، از پروردگارشان سخت محجوبند.

ثُمَّ اِنَّهُم لصالو ال-جهیم

سپس بی‌چون، آنان جهنم را بی‌امان گیرانه‌اند.

ثُمَّ یوقالو هَذا الذی کُنتُم بِهِی تُكَذِّبُونَ

سپس (به ایشان) گفته می‌شود: «این (همان) است که به آن تکذیب می‌کردید.»

اِنَّ کِتَاب الابرار لَفِی علیین

هرگز (نه چنان است)! همواره کتاب نیکان به‌راستی در (ژرفای) علّیّون است.

ادراکا علیون

و چه (چیز) تو را شناساند (که) علّیّون چیست‌؟

کِتَاب مرقوم

کتابی است رقم زده شده.

یَشهَدُهُ المقربون

مقرّبان آن را مشاهده می‌کنند.

اِنَّ الابرار لَفِی نعیم

بی‌گمان نیکوکاران همواره در (ژرفای) نعمت پربار (الهی)اند.

علی الارائیک یَنظُرُونَ

بر تخت‌ها (نشسته) می‌نگرند.

تَعریفُ فی وُجُوهِهِم نظره النعیم

در چهره‌هایشان طراوت نعمت (بهشت) را می‌شناسی.

یوسقونه مِن راحق مختوم

از باده‌ای مُهر زده شده نوشانیده شوند.

خِتَـٰمُهُۥ مِسک وَفی ذَ ایمان لِکَ فلیتنفس المتنافسون

(باده‌ای که) مُهر آن، مشک است‌، و در این (نعمت‌ها) کوشندگان در پیشگیری (از دیگران) باید از یکدیگر پیشی گیرند.

وَ مِزاجُهُ مِن تسنیم

و ترکیبش از (بلندای) چشمه‌ای سراشیب است.

عیناً یشرب بِهَا المقربون

چشمه‌ای را که نزدیک‌شدگان (به خدا) از آن می‌نوشند.

اِنَّ الذین اجرامو کانو مِنَ الذین امنوا یَضحَکون

کسانی که گناه می‌کردند، همواره از (کار) آنان که ایمان آورده بودند ریشخند می‌زدند.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِم یتغمزون

و چون بر ایشان می‌گذشتند، (به مسخره) اشاره(‌ی چشم و ابرو) با هم ردّ و بدل می‌کردند.

وَإِذَا انقلابو اهلیهیمو فَكِهِینَ

و هنگامی که نزد خانواده‌(های) خود باز می‌گشتند، به شوخ‌طبعی می‌پرداختند.

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قالوا اِنَّ هَـٰۤؤُلَاۤءِ لَضالّونَ

و هنگامی که مؤمنان را می‌دیدند، می‌گفتند: «اینان بی‌امان گمراهانند.»

اورسیلو عَلَیهِم حَـٰفِظِینَ

و حال آنکه آنان (به عنوان) نگهبانانی بر اینان فرستاده نشده‌اند.

فَلیَومَ الذین امنوا مِنَ الکفار یَضحَکون

پس امروز، کسانی که ایمان آوردند از (کار) کافران می‌خندند.

علی الارائیک یَنظُرُونَ

بر تخت‌ها(ی خود نشسته و) نظاره می‌کنند.

هل ثوبه الکفار کانو یفعَلون

(با این جریان) آیا کافران به پاداش نیک! آنچه می‌کرده‌اند رسیده‌اند؟