الانفطار

اِزا السَّماء انفطرت

هنگامی که آسمان از هم بشکافد.

وَإِذَا الکواکب انتثرت

و هنگامی که اختران پراکنده شوند.

وَإِذَا البِحار فُجِّرَت

و هنگامی که دریاها بسیار روان شوند (و فوران کنند).

وَإِذَا القبور بُعثِرَت

و هنگامی که گورها (زیر و زبر و) انگیخته شوند.

عَلِمَت ما قَدَّمَت وا اخّرت

هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و باز پس نهاده، بداند.

یا أیها الانسان غَرَّک بِرَبِّک الکریم

هان ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور ساخت‌؟

الذی خَلَقَکَ فَسَوَّىٰ فعدلک

(همان) کسی که تو را آفرید؛ پس سازمانت داد، و بعد تو را سامان بخشید.

اَیِّ صُورَةࣲ ما شا رَکّابَک

(و) در هر چهره‌ای [:روحی و جسمی] آنچه می‌خواست، تو را ترکیب داد.

تُكَذِّبُونَ بلدین

هرگز نه چنان است! شما دین را (با همان) تکذیب می‌کنید.

وَ إِنَّ علیکم لَحافِظین

و همواره بر شما بی‌گمان نگهبانانی (گماشته شده)اند؛

کرامن کاتبین

کریمانِ نویسندگان (اعمال شما)،

یَعْلَمُونَ تَفۡعَلُونَ

آنچه را می‌کنید، می‌دانند.

اِنَّ الابرار لَفِی نَعیم

به‌راستی نیکان بی‌گمان در (ژرفای) نعمتی اندرند.

وَ إِنَّ الفجار لَفِی جَحِیم

و بدکاران همی بی‌امان در آتشی شعله‌ورند.

یَصلونَها یوم ٱلدِّینِ

روز بُروز طاعت، آن را می‌افروزند.

وَما هم عنه بِغایبین

و آنها از آن (عذاب) پنهان نیستند.

ادراکا یوم ٱلدِّینِ

و تو را چه فهمانید که روزِ دین [:بُروز طاعت] چیست‌؟

ثُمَّ مَاۤ ادراکا یوم ٱلدِّینِ

چه فهماندت که روز دین چیست‌؟

یوم تَملِک لِنفس شَیۡـࣰٔاۖ ول امر یومئذ لِله

روزی را که هیچ‌کس برای کسی هیچ اختیاری ندارد و در آن روز، فرمان تنها از خداست.