محمد

الذین کَفَرُوا۟ وصادو عَن سَبِیلِ الله اضل اعمالهم

کسانی که کفر ورزیدند و (مردمان را) از راه خدا باز داشتند (خدا) اعمال آنان را (تباه و) گمراه کرد.

ولذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات وَءَامَنُوا۟ بِمَا نُزِّلَ علی محمد وَهُوَ مِن رَبِّهِم کفاره انهُم وا اصله بالهُم

و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کردند و به آنچه تدریجاً بر محمد (ص)فرود آمد گرویدند - حال آنکه آن (تمامی) حقّ از جانب پروردگارشان است- (خدا نیز) بدی‌های‌شان را زدود و (خاطره‌ی) مهمشان را اصلاح کرد.

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّ الذین کَفَرُوا۟ اتّبعوا الباطل وا اَنَّ الذین امنوا اتّبعوا الحق مِن کَذَ ایمان لِکَ یَضرِبُ الله لِلناس امثالهم

این بدین سبب است که آنان که کفر ورزیدند، بی‌گمان از باطل پیروی کردند. و کسانی که ایمان آوردند از (تمامی) حق - که از جانب پروردگارشان است - به‌راستی پیروی کردند. این‌گونه خدا برای (بیداری) مردمان مثال‌هایشان را می‌زند.

فَإِذَا لقیتم الذین کَفَرُوا۟ فَضَرۡبَ الرقاب اسخانتموهوم فَشُدُّوا۟ ال وَثاقَ فَإِمَّا مَنَّا بعد وَ اِمّا فِدَاۤءً حتّیٰ تَضَعَ الحرب اوزارها ذَ ایمان وَلَاو یشا الله لَانتَصَرَ مِنهُم ولٰکین لیَبلُوا بسکم بِبَعۡضࣲۗ ولذین غُتیلوا فی سَبِیلِ الله فَلَن یُضِلَّ اعمالهم

پس چون با کسانی که کفر ورزیده‌اند برخورد کنید، پس (باید همتتان) زدن گردن‌هاشان و گردن‌کشانشان (باشد) تا هنگامی که آنان را (در کشتار) از پای درآوردید. پس (اسیران را) به شدت در بند کشید؛ در نتیجه یا (بر آنان) منّت نهید (و آزادشان کنید) و یا فدیه بگیرید (که عوضشان را از اسیرانتان بازپس گیرید) تا جنگ، سنگینی‌ها‌یش را فرونهد. این است (دستور خدا) و اگر خدا بخواهد، از ایشان انتقام می‌کشد، ولی (فرمان پیکار داد) تا برخی از شما را به وسیله‌ی برخی (دیگر) بیازماید. و کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند، هرگز (خدا) کارهایشان را ضایع نمی‌کند.

سَیَهۡدِیهِمۡ وَیُصْلِحُ بالهُم

به زودی آنان را راه می‌نماید و یادآوری مهمشان را اصلاح می‌کند.

وَیُدْهُلُهُم الجنّة عَرَّفَهَا لَهُم

و در بهشتی که آن را برایشان شناسایی داده، ایشان را درمی‌آورد.

یا أیها الذین اِن تَنصُرُوا۟ الله یانصورکم وَیُثَبِّت اقدام اکوم

هان ای کسانی که ایمان آوردید! اگر (دین) خدا را یاری کنید، خدا (هم) یاریتان می‌کند، و گام‌هایتان را استوار می‌دارد.

ولذین کَفَرُوا۟ فتعسا لَّهُم وَأَضَلَّ اعمالهم

و کسانی که کفر ورزیدند، پس (خدا) نگونساری بر ایشان نهاد و اعمالشان را بر باد داد.

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّهُم کرهوا مَاۤ انزل الله فا اَحبَط اعمالهم

این همواره بدین سبب است که اینان آنچه را خدا نازل کرده هرگز خوش نداشتند، پس (خدا نیز) کارهایشان را فرو ریخت و بی‌ثمر کرد.

افلم یَسیرُوا فی الارض فَیَنظُرُوا۟ کیف کانا عاقبة الذین مِن دَمَّرَ الله ولیل کافرین امثالُها

پس مگر در زمین نگشته‌اند تا بنگرند فرجام کسانی که پیش از آنها بودند، چگونه بود‌؟ خدا بر (سروسامان)شان هلاکتی ویرانگر فرود آورد، و برای کافران همانندهایش می‌باشد.

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّ الله مولى الذین امنوا وا اَنَّ الکافرین مولا لَهُم

این همواره برای آن است که خدا مولا و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند. همانا کافران را هیچ مولایی (ربّانی) نیست.

اِنَّ الله یُدخِلُ الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات تَجۡرِی مِن تَحتَها ولذین کَفَرُوا۟ یَتَمَتَّعُونَ و یاکولون تَأکُلُ الانعام والنارو مثوی لَّهُم

خدا بی‌گمان کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمانشان) کرده‌اند، در باغ‌هایی که از زیر(درختان سر درهم)‌شان نهرها روان است در می‌آورد. و کسانی که کافر شدند، بهره(ی حیوانی) می‌برند و همان‌گونه که چارپایان می‌خورند، می‌خورند و جایگاه و پایگاهشان آتش است.

وَکَأَیِّن مِّن قَریه هِیَ اشد مِّن قریَتِک اخرجتک اهلکناهم فلا ناصر لَهُم

و چه بسیار از گروه‌هایی که- نیرومندتر از آن گروهی بودند که تو را از قریه‌ات بیرون راندند- ما هلاکشان کردیم. پس برایشان هرگز یاوری نیست.

افامن کانا علی بَیِّنَة مِّن رَبِّهِۦ کمن زُیِّنَ سُوۤءُ عَمَلِهِی

آیا پس کسی که بر حجّتی روشن از جانب پروردگار خویش بوده است، چون کسی است که بدی کردارش برای او زیبا جلوه داده شده‌؟ و (اینان) هوس‌های خودشان را پیروی کردند؟

مثال الجنّة اللتی وعده المتقون انهار مِّن ما غَیر اسر انهار مِّن لَبَن لم یَتغَیَّر طَعْمُهُ انهار خمر لذت لِلشّارِبین انهار عَسَل مُصَفّی وَلَهُم فِیهَا مِن کُلّی الثمره ایمان ته ومغفرت مِّن هُوَ خالد فی اَننار وسقوا ماءن حمیم فقط امعاءهم

مَثَلِ بهشتی که پرهیزگاران (به آن) وعده داده شدند، (این است که) در آن نهرهایی است از آبی که رنگ و بو و طعمش برنگشته‌؛ و نهرهایی از شیری که مزه‌اش دگرگون نشده‌؛ و نهرهایی از باده‌هایی که برای نوشندگان لذّتی است (عاقلانه)؛ و نهرهایی از انگبینِ ناب. و در آنجا از هر گونه ثمراتی برایشان (فراهم) است و (از همه بالاتر) پوششی از پروردگار آنهاست‌. آیا چنین کسی (در چنین باغی دل‌انگیز) مانند کسی است که جاودانه در آتش است و (اینان) آبی جوشان به خوردشان داده شد، پس معده‌هایشان را از هم فرو پاشید؟

وامِنْهُم مَن یستمع الیک اِزا خَرَجُوا۟ عِندِک لِلّذین اوتوا العلم قالَ انیفا اولئیک الذین طَبَعَ الله علی

و از (میان) ایشان [:منافقان] کسانی‌اند که (در ظاهر) به (سخنان) تو همی گوش فرا می‌دهند، تا هنگامی که از نزد تو بیرون روند. به دانش‌یافتگان (وحیانی) گویند: «لحظاتی پیش چه گفت‌؟» اینان همانانند که خدا بر دل‌هایشان مُهْر زده است‌. و (اینان) هوس‌های خود را پیروی کردند.

ولذین اهتدوا زَادَهُم هُدَن وا آتاهم تقواهم

و (اما) کسانی که به هدایت گراییدند (خدا) آنان را (هر چه) بیشتر هدایت کرد و (پاداش) پرهیزگاریشان را (شایسته‌ی هدایتشان) به آنان داد.

فَهَل یَنظُرُونَ اِلا الساعه ان تأتیهُم بَغۡتَةࣰۖ فقد جا اشراتها فَأَنَّىٰ لَهُم اِزا جاآتهم ذکریاهم

پس آیا (کافران) جز این انتظار می‌برند و می‌نگرند که رستاخیز به ناگهان آنان را در رسد؟ در صورتی که نشانه‌ها و شروطش اینک به‌راستی پدید آمده است. پس اگر (رستاخیز) آنان را در رسد، دیگر چه زمانی (جای) یادواره‌ی آنان است‌؟

فَٱعۡلَمۡ لا الاه اِلا الله واستغفر لِذَنۢبِكَ وللمؤمنین والله یعلم متقلبکم وامثویٰکم

پس بدان که هیچ معبودی جز خدا نیست‌؛ و برای کار دنباله‌دار رسالتت (از شرّ کافران از خدا) پوششی بجوی و برای مردان و زنان باایمان (نیز) پوشش بخواه و خداست که جابه‌جایی و پناهگاه و جایگاه شما را می‌داند.

وَ یَقُولُ الذین امنوا لولا نُزِّلَت سوره انزلت محکمه وَذُکِرَ فِیهَا القتال رَأَیتَ الذین فی غُلوبِهِم مرض یَنظُرُونَ الیک نَظَرَ المغشی عَلَیه مِنَ فَأوْلَىٰ لَهُم

و کسانی که ایمان آوردند می‌گویند: «چرا سوره‌ای [:مجموعه‌ای از آیات درباره‌ی جهاد] نازل نشد‌؟» پس هنگامی‌که سوره‌ای محکم نازل شد و در آن نامِ کشتار آمد، آنان که در دل‌هاشان مرضی هست - مانند کسی که به حال بیهوشی مرگ افتاده - به تو می‌نگرند. پس (همین حالت) برایشان بهتراست.

طاعت وقول مَعروف فَإِذَا عَزَمَ الامر فَلَو صَدَقُوا الله لَکان خیرن لَّهُم

فرمان‌پذیری و سخنی شایسته (برایشان بایسته) است و هنگامی که کار به تصمیم کشد، همواره خیر آنان در این است که با خدا در عمل و سخن راست باشند (که این) برایشان خوب و بهتر است.

فَهَل اسایتوم اِن تَوَلَّیتُم ان تُفسیدوا فی الارض وَتُقَطِّعُوا ارحامکم

پس (ای منافقان!) آیا امید بستید که اگر سرپرست مردم شدید، در زمین افساد کنید و خویشاوندی‌های خود را از هم بگسلید؟

اولئیک الذین لعنهمو الله فَأَصَمَّهُم واعلی ابصارهم

اینان (همان) کسانی‌اند که خدا آنان را لعنت کرده؛ پس گوش‌ها(ی جان‌ها)شان را کر و چشم‌ها(ی دل‌ها)شان را کور کرده است.

اَ فَ لا یتدبرون قرآن اَم علی غُلوبٍ اقفالوها

آیا پس آیات قرآن را با نگرشی جامع (درست) نمی‌اندیشند؟ یا (مگر) بر دل‌هایی قفل‌هایشان نهاده شده است‌؟

اِنَّ الذین ارتدو ادبارهم بعد تَبَیَّنَ لَهُمُ الهدی الشّیطان سَوَّلَ لَهُم وا املِیا لَهُم

بی‌گمان، کسانی که -پس از آنکه (راهِ) هدایت بر آنان روشن شد- به گذشته‌ها(ی باطل)شان برگشتند، شیطان برایشان (خواسته‌های شیطانیشان را) آراسته و به آرزوهای دور و درازشان انداخته است.

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّهُم لِلّذین کرهوا نَزَّلَ الله سَنُطِیعُکُم فی بس والله یعلم اسرارهوم

این به‌راستی بدین جهت است که آنان به کسانی که آنچه را خدا نازل کرده بسی بدحال و بدنوال بودند. گفتند: «ما در برخی کارها از شما اطاعت خواهیم کرد.» حال آنکه خدا از پنهان کردن رازشان آگاه است.

فَکیفَ اِزا تَوَفَّتَهُمُ المَلائِکة یَضرِبون وجوهُم وَأَدبارَهُم

پس چگونه است هنگامی که فرشتگان (عذاب) جانشان را می‌ستانند، حال آنکه بر چهره‌ها و پشت‌هاشان می‌زنند؟

ذَ ایمان لِکَ بِأَنَّهُمُ اتّبعوا مَاۤ اسخط الله وَکَرِهوا رِضۡوَ ایمان نَهُۥ فا اَحبَط اعمالهم

این بدین سبب است که آنان از آنچه خدا را به خشم آورده پیروی کرده‌اند، و خوشامدش را بس ناخوش داشتند. پس اعمالشان را تباه و ناچیز کرد.

اَم حَسِبَ الذین فی غُلوبِهِم مَرَض ان لن یُخْرِجَ الله اَضغانَهُم

یا کسانی که در دل‌هاشان مرضی هست، پنداشتند که خدا هرگز کینه‌هاشان را برون [:افشا] نخواهد کرد؟

وَلَاو نَشَا لَأَرَیۡنَـٰكَهُمۡ فَلَعَرَفْتهم وَلَتَعرِفَنَّهُم فی لَحن والله یعلم اعمالکم

و اگر بخواهیم، همواره آنان را به تو می‌نمایانیم، پس ایشان را به چهره‌هاشان همواره بشناسی. و به‌راستی در اشاره‌ی گزافِ سخن(شان)، به (حال) آنان به‌خوبی پی خواهی بُرد. و خداست که کارهای شما را می‌داند.

وَلَن‌بْلُوَوَنَّکُم حتّیٰ نَعۡلَمَ المجاهدین مِنکُم ول-صا-بـرین وَنَبْلُوا اخبارکم

و به‌راستی شما را بی‌گمان می‌آزماییم، تا مجاهدان و شکیبایانِ از شما را نشانه نهیم و گزارش‌هایتان را ارزیابی کنیم.

اِنَّ الذین کَفَرُوا۟ وصادو عَن سَبِیلِ الله وَشاقّو الرسول بعد تَبَیَّنَ لَهُمُ لن یَضُرُّوا۟ الله وسایُحبط اعمالهم

همانا کسانی که کافر شدند و (مردم را) از راه خدا باز داشتند و پس از آنکه راه هدایت بر آنان آشکار شد، با پیامبر (خدا) به جدایی درافتادند، هرگز به خدا گزندی نمی‌رسانند؛ و به زودی (خدا) کرده‌هایشان را تباه خواهد کرد.

یا أیها الذین اطیعو الله وَ أَطیعُوا الرسول تبطیلوا اعمالکم

هان ای کسانی که ایمان آوردید! خدا را اطاعت کنید و پیامبرش را (نیز) اطاعت کنید و (با تخلفتان در این میان) اعمالتان را باطل مکنید.

اِنَّ الذین کَفَرُوا۟ وصادو عَن سَبِیلِ الله ثُمَّ ماتوا وَهُم کفار فَلَن یغفر الله لَهُم

بی‌گمان آنان که کفر ورزیدند و از راه خدا جلوگیری کردند، سپس در حال کفر مردند، هرگز خدا از آنان درنخواهد گذشت.

فلا تَهینُوا وَتَدعُوا اِلی السلام و شما الاعلون والله مَعَكُم وَلَن یاترکم اعمالکم

پس سستی نورزید حال آنکه (کافران را) به آشتی می‌خوانید، با آنکه شما (از آنان) برترید. و خدا با شماست و (ارزش) کارهایتان را هرگز نخواهد کاست.

الحیوة دنیا لعب وَإِن تومِنو وَتَتَّقُوا۟ یوتیکم اُجورَکُم یسئلکم اموا ایمان لَکُم

زندگی این دنیا تنها بازی و بازدارنده‌ا‌ی (از حق) است و اگر ایمان بیاورید و (خدا را) پروا بدارید، خدا پاداش‌هاتان را می‌دهد و اموالتان را (در عوض) از شما نمی‌خواهد.

اِن یسئلکموها فَیُحۡفِكُمۡ تَبخَلُوا وَیُخْرِج اضغانکم

اگر اموال شما را بخواهد، پس به اصرار و اجبار از شما طلب کند، بخل می‌ورزید. و (بدین ترتیب) کینه‌های شدیدتان را برملا می‌کند.

هاأنتم هَـٰۤؤُلَاۤءِ تودعون لِتُنفِقُوا۟ فی سَبِیلِ الله مَن یبخَلو ومَن یَبخَل فَإِنَّمَا عَن نفسهِ والله الغنی و شما الفقرا وَإِن تَتَوَلَّوا یستبدل قوم غیرکم ثُمَّ

هان! شما همان (مردمی) هستید (که) برای انفاق در راه خدا فرا خوانده می‌شوید. پس برخی از شما بخل می‌ورزد و هر کس بخل ورزد، تنها به زیان خود بخل می‌ورزد. و خدا بی‌نیاز است و شما نیازمندید. و اگر روی برتابید، خدا جای شما را به مردمی غیر از شما خواهد داد (و) سپس همانندتان نیستند.