فتح

فَتَحنا لَکَ فَتْحًا مبینن

ما به‌راستی برای تو گشایش و پیروزی بخشیدیم، (چه) پیروزی روشنگری.

لیاغفر لَکَ الله تَقَدَّمَ مِن ذَنبیکَ وَما تَأخَّرَ وَیُتِمَّ نعمته علیک وَیه‌دیکَ صِرَ ایمان طا مستقیمن

تا خدا پی‌آمد خطرناک دنیوی کار (رسالت)تو را - گذشته و آینده‌اش - را بپوشاند و نعمت خود را بر تو تمام گرداند و تو را به راهی راست هدایت کند.

وَ یَنصُرَکَ الله نصران عَزِیزًا

و خدا تو را به نصرتی ارجمند یاری نماید.

هُوَ انزل السکینه فی قُلُوبِ المؤمنین لِیَزْدادُوآ ایمان مَعَ ایمانیهیم ولِلَّهِ جُنُودُ السَّماء ایمان ته وَ کانَ الله علیمان حکیماً

او کسی است که در دل‌های مؤمنان آرامش (ویژه) را فرو فرستاد تا ایمانی با (داشتنِ) ایمانشان بیفزایند. و سپاهیان آسمان‌ها و زمین تنها از خدایند. و خدا بس دانایی سنجیده‌کار بوده است.

لیودخله المؤمنین والمؤمنات تَجۡرِی مِن تَحتَها الانهار خالدین فِیهَا وَیُكَفِّرَ انهُم سَیِّـَٔاتِهِم وَ کانَ ذَ ایمان لِکَ عِندَ الله فَوۡزًا عَظیم

تا مردان و زنانی را که ایمان آورده‌اند در باغ‌هایی که از زیر (درختان)‌شان نهرها روان است، جاودانه در آوَرَد و بدی‌هایشان را از آنان بزداید؛ و این (فرجام نیک) در پیشگاه خدا به‌سلامتی کامیابی بزرگی بوده است.

وَیُعَذِّبَ المنافقین والمُنافِقات ول مشرکین والمشرکات الظانین بالله ظنّ السوء عَلَیهِم دایره وَغَضِبَ الله عَلَیهِم ولعنهم وَأَعَدَّ لَهُم وسائت مَصِیرࣰا

و تا مردان و زنان نفاق‌پیشه و مردان و زنان مشرک بدگمان به خدا را عذاب کند، بر آن حالت گردونه‌ی بد (در نشیب و فراز زمان) است. و خدا بر ایشان خشم نموده و لعنتشان کرده و جهنّم را برای آنان آماده گردانیده و (چه) بد سرانجامی است!

ولِلَّهِ جُنُودُ السَّماء ایمان ته وَ کانَ الله عَزِیزًا حکیماً

و سپاهیان آسمان‌ها و زمین تنها از خدایند و خدا همواره عزیز سنجیده‌کار بوده است.

اِنّا ارسلناکا شَـٰهِدࣰا وَمُبَشِّرًا ونذیرن

(ای پیامبر!) ما تو را همواره گواهی‌دهنده‌ای و بشارتگر‌ی و هشداردهنده‌ای فرستادیم.

لِتوْمینُوا بالله وَرَسُولِهِۦ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكره وَأَصِیلًا

تا (شما مکلفان) به خدا و فرستاده‌اش ایمان آورید و بزرگش بدارید و ارجش نهید و خدا را بامدادان و شامگاهان به پاکی بستایید.

اِنَّ الذین یُبَایِعُونَكَ یُبَایِعُونَ الله یَدُ الله فَوۡقَ فَمَن نَکَث فَإِنَّمَا یَنکُثُ علی اَوْفَی بِمَا عهد عَلَیه الله فسَیُؤۡتِیهِ اجرا عَظیم

بی‌گمان کسانی که با تو بیعت می‌کنند، به‌راستی تنها با خدا بیعت می‌کنند. دست خدا بالای دست‌های آنان است. پس هر کس پیمان شکند، تنها به زیان خود پیمان می‌شکند، و هر کسی بر آنچه با خدا بر عهده‌ی خود عهدی بسته وفادار بماند، زودا (که) خدا پاداشی بزرگ به او می‌بخشد.

سَیَقُولُ لَکَ المخلّفون مِنَ الاعرابی شَغَلَتۡنَاۤ اموا ایمان لونا واهلونا فَستَغفِر یقولون بئالسینتهم ما لَیسَ فی قل فَمَن یملک مِّنَ الله شَیۡـًٔا اراده بکم زرّاً اَو اراده بکم نفعاً کانا الله بِمَا تَعْمَلُونَ خَبیراً

سر باز زدگان از جنگ، از بادیه‌نشینان، به زودی به تو خواهند گفت: «اموالمان و کسانمان ما را (به خود) مشغول داشتند، پس برای ما پوشش [:بخشش] بخواه‌.» چیزی را که در دل‌هایشان نیست بر زبان‌هایشان می‌رانند. بگو: «پس اگر خدا بخواهد به شما زیانی یا سودی برساند چه کسی از (عذاب) خدا برای شما اختیار چیزی را دارد؟ بلکه (این) خداست که به آنچه می‌کنید همواره آگاه بوده است.»

ظَنَنتُم ان لن یَنقَلِبَ الرسول وَلمُؤمِنون اهلیهیم وَزُیِّنَ ذَ ایمان لِکَ فی غُلوبِکُم وَظَنَنتُم ظنّ وا کونتوم قوم بُورا

«(نه چنان بوده.) بلکه پنداشتید که پیامبر و مؤمنان هرگز به خاندان خود برنخواهند گشت، و این (پندار) در دل‌هایتان نمودی زیبا یافته بود و گمان بد کردید. شما مردمی بس زیان‌بار بوده‌اید.»

ومَن لم یومین بالله وَرَسُولِهِۦ فَإِنَّاۤ اعتدنا لِل کافِرین سعیران

و هر کس به خدا و پیامبرش ایمان نیاورد، ما برای کافران آتشی سوزان آماده کرده‌ایم.

ولِلَّهِ مُلک السَّماء ایمان ته یغفر یشا وَیُعَذِّبُ مَن وَ کانَ الله غفوراً رحیمن

و فرمانروایی آسمان‌ها و زمین تنها از خداست. برای هر که بخواهد می‌پوشد و هر که را بخواهد عذاب می‌کند و خدا بی‌گمان بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است.

سَیَقُولُ المخلّفون اِزا انطلاقتم اِلی مَغَانِمَ لِتَأخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعۡکُمۡ یوریدونا ان یُبَدِّلُوا۟ کلام لن تَتّبِعونَا کَذَ ایمان لکم قالَ الله مِن فَسَیَقُولُونَ تحسودونا کانو یَفقهونَ اِلا قلیلاً

هنگامی که به (قصد) گرفتن غنایم روانه شدید، به زودی بر جای‌ماندگان متخلف خواهند گفت: «بگذارید ما (هم) به دنبال شما بیاییم‌.» (این‌گونه) می‌خواهند کلام خدا را تبدیل کنند. بگو: «هرگز از پی ما نخواهید آمد. خدا از پیش درباره‌ی شما چنین فرمود.» پس به زودی خواهند گفت: « (نه،) بلکه بر ما رشک می‌برید.» (نه چنین است.) بلکه جز اندکی در نمی‌یابند.

للمخلفین مِنَ الاعرابی سَتُدعوْنَ اِلی قوم اولی تُقَـٰتِلُونَهُم اَو یُسْلِمُونَ فَإِن توطیعوا یؤتیکم الله اجرا وَإِن تَتَوَلَّوا مِّن قبل یوعذب عَذاباً علیم

به بر جای ماندگان متخلف‌، از بادیه‌نشینان، بگو: «زودا سوی قومی (رزمنده‌ی) سخت زورمند دعوت خواهید شد (که) یا با آنان بجنگید یا اسلام آورند. پس اگر فرمان ببرید خدا شما را پاداشی نیک می‌دهد و اگر - همچنان که از پیش‌، پشت کردید - (باز هم) روی بگردانید، شما را به عذابی پر درد معذّب می‌دارد.»

لَیسَ علی الاعمی حَرَج علی الاعراجی حَرَج علی المریض ومَن یو-طی الله وَرَسُولَهُ یدخله تَجۡرِی مِن تَحتَها ومَن یتولّ یُعَذِّبۡهُ عَذاباً علیم

بر نابینا تنگنایی نیست و بر لنگ تنگنایی نیست و بر بیمار تنگنایی نیست (که در جهاد و مانندش شرکت نکنند). و هر کس خدا و پیامبرش را فرمان بَرَد وی را در باغ‌هایی که از زیر (درختان)شان نهرها روان است در می‌آورد و هر کس را (که) روی برتابد به عذابی دردناک معذّبش می‌دارد.

لقد رَضِیَ الله عَنِ المؤمنین اِذ یُبَایِعُونَكَ تَحتَ الشجره فَعَلِمَ فی فَأَنزَلَ السکینه عَلَیهِم و اثابهم فَتْحًا قَرِیبࣰا

خدا بی‌گمان هنگامی که مؤمنان، زیر (آن) درخت با تو بیعت می‌کردند از آنان خشنود شد. پس آنچه در دل‌هایشان بود دانست و بر آنان آرامش فرو فرستاد و پیروزی نزدیکی را به آنان پاداش داد.

ومغانیم یأخُذُونَهَا وَ کانَ الله عَزِیزًا حکیماً

و (نیز) غنیمت‌های فراوانی را (که آنها) می‌گیرند. و خدا همواره نیرومند سنجیده‌کار بوده است.

وعَدکُمُ الله مَغَانِمَ تأخُذونها فَعَجَّلَ لَکُم هاذِهِ وَ کَفَّ ایدیا الناس انکم وَلِتَکُونَ آیه للمؤمنین وَیَه‌دیکُم صِرَ ایمان طا مستقیمن

خدا به شما غنیمت‌های فراوان (دیگری) وعده داده (که) آنها را خواهید گرفت. پس این (پیروزی) را برای شما پیش انداخت و دست‌های مردمان را از شما کوتاه ساخت، و تا برای مؤمنان نشانه‌ای باشد و شما را به راهی راست هدایت کند.

وَ أُخری لم تَقدیرو عَلَیهَا غَد احاط الله وَ کانَ الله علی کُلّی شَیء قدیراً

و (غنیمت‌های) دیگری (نیز هست) که شما بر آنها دست نیافته‌اید (و) خدا بر آنها همواره احاطه داشته و خدا بر هر چیزی بسیار توانا بوده است.

وَلَاو قاتلکُمُ الذین کَفَرُوا۟ لاواللاو الادبار ثُمَّ یَجْدُونَ ولیّن نصیر

و اگر کسانی که کافر شدند، با شما کشتار کنند، بی‌چون (به شما) پشت خواهند کرد، سپس پشتوانه و یاوری نخواهند یافت.

سنت الله اللتی غَد خَلَت مِن وَلَن تَجِدَ لسُنَّةِ الله تَبدیلن

سنّت الهی را (که) از پیش همین بوده (پاس‌دار و انتظار داشته باش) و برای سنّتِ الهی هرگز جایگزینی نخواهی یافت.

وَهُوَ الذی کف اَیدِیَهُم انکم و ایدیکم بِبَطنی مکه بعد اظفرکم وَ کانَ الله بِمَا تَعْمَلُونَ بصیراً

و اوست کسی که در دل مکّه - پس از پیروز کردنتان بر آنان - دست‌هایشان را از شما و دست‌هایتان را از ایشان بازداشت، پس از آنکه شما را بر آنان چیره ساخت. و خدا به آنچه می‌کنید بسی بینا بوده است.

هم الذین کَفَرُوا۟ وصدّوکم عَنِ المسجد الحَرام والهدی معکوفاً ان یَبْلُغَ مَحِلَّهُ رِجال مؤمنون ونساء لم تَعْلَمُوهُمْ ان تَتَؤهُُم فَتُصِیبَكُم مَعَرّه بِغَیْر عِلمی لیودخله الله فی مَن لَو تَزَیَّلُوا لَعَذَّبنَا الذین کَفَرُوا۟ مِنهُم عَذاباً الیماً

آنان کسانی می‌باشند که کافر شدند و از (ورود) شما (به) مسجدالحرام جلوگیری کردند و نگذاشتند قربانی نگه‌داشته‌ی شما را به محلش برسد و اگر (در مکّه) مردان و زنان باایمانی نبودند که (ممکن بود) بی‌آنکه آنان را بشناسید، ندانسته پایمالشان کنید. و عار و بی‌مقداری از ایشان برایتان بماند (فرمان حمله به مکّه می‌دادیم) تا خدا هر که را بخواهد در رحمت خویش آورد. اگر (کافر و مؤمن) از هم متمایز می‌شدند، همواره کافران را به عذاب دردناکی معذّب می‌داشتیم.

اِذ جَعَلَ الذین کَفَرُوا۟ فی غُلوبِهِمُ الحمیتة حَمِیَّتَ الجاهلیة فَأَنزَلَ الله سَكِینَتَهُۥ علی رسولیه و علی المؤمنین وَأَلزَمَهُم کلمه التقوی احق بِهَا و اهلها وَ کانَ الله بِکُلِّ شَی علیمَن

چون کافران در دل‌های خود، تعصّب، (آن هم) تعصّب جاهلیت نهادند، پس خدا آرامشی از خود بر فرستاده‌ی خویش و بر مؤمنان فرو فرستاد و کلمه‌ی تقوا را ملازم آنان ساخت و (در واقع) آنان به (رعایت) آن سزاوارتر و (هم) اهل آن بودند. و خدا همواره بر هر چیزی بسی دانا بوده است.

لقد صَدَقَ الله الرؤیا لتَدخُلُنَّ المسجد الحَرام اِن شا الله آمینینَ محلقین رُءُوسَکُم وَ مُقَصِّرینَ تَخافُونَ فَعَلِمَ لم تعلمو فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَ ایمان لِکَ فَتْحًا قَرِیبًا

به‌راستی خدا رؤیای پیامبر خود را به‌درستی تحقّق بخشید (که) شما بدون شک، به خواست خدا در حالی که سرهاتان را تراشیده و (موها یا ناخن‌های خود را) کوتاه کرده‌اید، همواره بدون ترسی در مسجدالحرام در خواهید آمد. خدا آنچه را که نمی‌دانستید دانست. در نتیجه پس از این، پیروزیِ نزدیکی (برای شما) قرار داد.

هُوَ ارسل رسوله بل هدی ودینه الحق لِیُظۡهِرَهُۥ علی ٱلدِّینِ وَکَفی بالله شَهِیدࣰا

اوست کسی که پیامبر خود را به (تمامی) هدایت، با آیین پای‌برجای راستا، و سرشار از حق روانه ساخت، تا آن را بر تمام ادیان پیروز گرداند و گواه بودن خدا کافی بوده است.

مُحَمَّد رَسول ولذین اشداء علی الکفار رُحَمَاۤءُ تَراهُم رُکّاً سُجَّده یَبۡتَغُونَ فضلن مِّنَ الله ورضوا ایمان سِیمَاهُم فی اثر ذَ ایمان لِکَ مَثَلُهُم فی وامثلهم فی الانجیل کزرین اخرَج شطهُ فَـَٔازَرَهُۥ فَستَغلَظَ فَستَوی علی سُوقِهِۦ یُعجِبُ الزوراع لیغیظ بِهِمُ وعده الله الذین امنوا وَ عَمِلُوا الصالحات وَأَجْرًا عَظیم

محمّد پیامبر خداست‌؛ و کسانی که با اویند، بر کافران سختگیران و با خودهاشان مهربانانند. آنان را در رکوع و سجود می‌بینی (که) فضل و خشنودی خدا را همی جویند. علامت (مشخصه‌ی) آنان بر اثر و نمود سجود در چهره‌هایشان پیداست. این نماد ایشان است در تورات و نمادشان در انجیل. چون کِشته‌ای است که جوانه‌ی خود را بر آورده و آن را مایه دهد تا ستبر شود و بر ساقه‌های خود بایستد و زارعان را به شگفت آورد، تا از (انبوهی) آنها (خدا) کافران را به خشم در اندازد. خدا به کسانی از آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمان) کرده‌اند، پوشش و پاداشی بزرگ وعده داده است.