Al-Muddaththir
المدثر
جامه به خود پیچیده
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ
بِسمِ الله الرحمان الرحیم
- 1 یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ
یا أیها المدثر
ای خموش در خود فرورفته (و) خویشتن را پوشیده،
- 2 قُمۡ فَأَنذِرۡ
قم فَأَنذِر
برخیز، پس هشدارده.
- 3 وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ
وربک فکبّـر
و پروردگارت را (نزد دیگران که کوچکش داشته‌اند) بزرگ گردان.
- 4 وَثِیَابَكَ فَطَهِّرۡ
وسیابک فَطَهِّر
و لباس‌هایت را پاک بدار.
- 5 وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ
والرُز فَهجور
و از (هرگونه) پلیدی دور شو.
- 6 وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ
تَمنُن تستاکثر
و منت مگذار در حالی که فزونی‌طلب و برتری‌جویی.
- 7 وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ
وَلِرَبِّكَ فاصبر
و برای پروردگارت شکیبایی کن.
- 8 فَإِذَا نُقِرَ فِی ٱلنَّاقُورِ
فَإِذَا نُقِرَ فی ان ناقور
پس چون در ناقور [:بوق جان‌افزا] دمیده شود،
- 9 فَذَ ٰلِكَ یَوۡمَىِٕذࣲ یَوۡمٌ عَسِیرٌ
فَذَ ایمان لِکَ یومئذ یوم عسیرون
پس آن روز، روزی ناگوار است!
- 10 عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ غَیۡرُ یَسِیرࣲ
علی الکافرین غیر یَسِیر
بر کافران آسان نیست.
- 11 ذَرۡنِی وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِیدࣰا
ذَرنی خَلَقْتُ وَحِیدࣰا
مرا با آنکه (او را) تنها [:بی‌تبار] آفریدم واگذار.
- 12 وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰا مَّمۡدُودࣰا
وَ جَعَلتُ مالا ممدود
و مالی بسیار راهوار و کشش‌دار برایش قرار دادم
- 13 وَبَنِینَ شُهُودࣰا
وَبِنینا شُهُودࣰا
و پسرانی حاضر و آماده (به خدمت دادم،)
- 14 وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِیدࣰا
ومهّدتّ تَمۡهِیدࣰا
و برایش (همه چیز زندگی مادی را) بسی آماده کردم.
- 15 ثُمَّ یَطۡمَعُ أَنۡ أَزِیدَ
ثُمَّ یطمع اَزیدَ
سپس طمع دارد که (برآن) بیفزایم.
- 16 كَلَّاۤۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔایَـٰتِنَا عَنِیدࣰا
اِنَّهُ کانا لِـَٔایَـٰتِنَا عنیدان
هرگز چنان نیست (که می‌پندارد). او بی‌امان دشمن آیات ما بوده.
- 17 سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا
سَأُرۡهِقُهُۥ صعوداً
به زودی او را به بالا رفتن از گردنه‌ا‌ی سخت وادار می‌کنم.
- 18 إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
اِنَّهُ فَکَّرَ وقدر
بی‌‌چون (آن دشمن بداندیش) اندیشید و سنجید.
- 19 فَقُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ
فُقُتِلَ کیف قَدَّرَ
پس (این) کشته(ی هوا و عِناد خود)، چگونه سنجید؟
- 20 ثُمَّ قُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ
ثُمَّ قُتِلَ کیف قَدَّرَ
سپس کُشته شد. چگونه سنجید؟
- 21 ثُمَّ نَظَرَ
ثُمَّ نَظَرَ
آن‌گاه نظر افکند.
- 22 ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
ثُمَّ عباس وباسرا
سپس رو ترش نمود و چهره درهم کشید.
- 23 ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ
ثُمَّ اَدبار وستمكبر
پس پشت گردانید و تکبر ورزید.
- 24 فَقَالَ إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا سِحۡرࣱ یُؤۡثَرُ
فَقَالَ اِلا سِحر یُؤثَرُ
پس گفت: «این (قرآن) جز سحری ماندنی و پیروی‌شدنی نیست.»
- 25 إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ
اِلا قَول البشر
«این غیر از سخن بشر نیست.»
- 26 سَأُصۡلِیهِ سَقَرَ
سَأُصۡلِیهِ سقر
زودا که او را گیرانه‌ی سقر [:آتش ذوب‌کننده] کنیم.
- 27 وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ
ادراکا سقر
و تو چه دانی که سقر چیست؟
- 28 لَا تُبۡقِی وَلَا تَذَرُ
تُبۡقِی تَذَرُ
نه باقی می‌گذارد و نه رها می‌کند.
- 29 لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ
لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَر
بشر (و بشره) را بسی دگرگون و ذوب می‌سازد.
- 30 عَلَیۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ
عَلَیهَا تسعه عشر
(و) بر آن نوزده (نگهبان) است.
- 31 وَمَا جَعَلۡنَاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰۤىِٕكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِینَ كَفَرُوا۟ لِیَسۡتَیۡقِنَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَیَزۡدَادَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ إِیمَـٰنࣰا وَلَا یَرۡتَابَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِیَقُولَ ٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَـٰفِرُونَ مَاذَاۤ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلࣰاۚ كَذَ ٰلِكَ یُضِلُّ ٱللَّهُ مَن یَشَاۤءُ وَیَهۡدِی مَن یَشَاۤءُۚ وَمَا یَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ
وَما جَعَلنا اصحاب اَننار اِلا ملائکه وَما عِدَّتَهُم اِلا فتنه لِلّاذین کَفَرُوا۟ لِیَستیقِنَ الذین اوتوا الکتاب وَیَزداد الذین ایمان یَرتابَ الذین اوتوا الکتاب وَلمُؤمِنون وَلیَقُولَ الذین فی غُلوبِهِم مرض وال کافرون ماذا اراده الله بِهَـٰذَا مثلاً کَذَ ایمان لِکَ یُضِلُّ الله مَن یشا وَیهْدی مَن وَما یعلم جُنُودَ رَبِّک اِلا وَما هِیَ اِلا ذکری لِل بَشَر
و ما موکلان آتش را جز فرشتگان نگردانیدیم، و شماره‌ی آنان را جز آزمایشی آتشبار برای کسانی که کافر شده‌اند قرار ندادیم. تا آنان که اهل کتابند یقین کنند و ایمان کسانی که ایمان آوردند افزون گردد و آنان که کتاب به ایشان داده شده و (نیز) مؤمنان، به شک مستندی نیفتند. و تا کسانی که در دل‌هایشان بیماری است و (نیز) کافران بگویند: «خدا از این مَثَل چه چیزی را اراده کرده است؟» این گونه خدا هر که را بخواهد بی‌راه می‌گذارد و هرکه را بخواهد به راه می‌آورد. و (شماره‌ی) سپاهیان پروردگارت را جز او نمی‌داند. و این (آیات) جز یادواره‌ای برای بشر نیست.
- 32 كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ
وَالقَمَر
نه چنین است (که می‌پندارند)! سوگند به ماه،
- 33 وَٱلَّیۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ
ولیل اِذ اَدبار
و سوگند به شامگاه چون پشت کند،
- 34 وَٱلصُّبۡحِ إِذَاۤ أَسۡفَرَ
وَالصُّبح اسفره
و سوگند به بامداد چون چهره گشاید،
- 35 إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ
اِنَّها لِهْدی الکبری
به‌راستی آیات (قرآن) بی‌گمان یکی از (آیات) بزرگ است.
- 36 نَذِیرࣰا لِّلۡبَشَرِ
نذیر لِلْبَشَر
حال آنکه هشداردهنده‌ی بشر است.
- 37 لِمَن شَاۤءَ مِنكُمۡ أَن یَتَقَدَّمَ أَوۡ یَتَأَخَّرَ
شا مِنکُم ان یَتَقَدَّمَ اَو یتأخّر
برای هر کس از شما که بخواهد پیشی گیرد یا پس بماند.
- 38 كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِینَةٌ
کُلُّ نفس بِمَا کسبت رَهِینَةٌ
هر کسی در گرو دستاورد خویش است.
- 39 إِلَّاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡیَمِینِ
اصحاب الیمین
بجز یاران دست راست [:راستان].
- 40 فِی جَنَّـٰتࣲ یَتَسَاۤءَلُونَ
فی یَتَساءَلُونَ
در میان باغ‌هایی (با درختان) سردرهم، از یکدیگر می‌پرسند،
- 41 عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِینَ
عَنِ المجریمین
از مجرمان:
- 42 مَا سَلَكَكُمۡ فِی سَقَرَ
سَلَكَكُم فی سقر
چه چیز شما را در سقر فرود آورد؟»
- 43 قَالُوا۟ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّینَ
لم نک مِنَ المصلین
گویند: «ما از نمازگزاران نبوده‌ایم»
- 44 وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِینَ
وَلَم نک نُطۡعِمُ المسکین
«و بینوایان را غذا نمی‌داده‌ایم»
- 45 وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَاۤىِٕضِینَ
وَ کُنَّا نخوض مَعَ الخائضین
«و با هرزه‌درایان هرزه‌درایی می‌کرده‌ایم»
- 46 وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِیَوۡمِ ٱلدِّینِ
وَ کُنَّا نُكَذِّبُ بیوم ٱلدِّینِ
«و با روز جزا (همان را) تکذیب می‌کرده‌ایم.»
- 47 حَتَّىٰۤ أَتَىٰنَا ٱلۡیَقِینُ
اتیانا الیقینو
«تا یقینمان در رسید.»
- 48 فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِینَ
فَمَا تَنفَعُهُم شَفاعَت الشّافعین
پس شفاعت شفاعت‌کنندگان سودشان ندهد.
- 49 فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِینَ
فَمَا لَهُم عَنِ التذکرة مُعْرِضین
پس چیست برایشان (که) از یادواره رویگردانند؟!
- 50 كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ
کأنّهُم حمور مستنفره
که گویی بی‌گمان گورخرانی رمیده‌اند،
- 51 فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ
فَرَّت مِن قَسوَرَه
(که) از مقابل شیری ژیان فرار کرده‌اند!
- 52 بَلۡ یُرِیدُ كُلُّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ أَن یُؤۡتَىٰ صُحُفࣰا مُّنَشَّرَةࣰ
یوریدو کُلُّ امری مِنهُم ان یؤتیا صُحُفن منشره
بلکه هرکدام از آنها انتظار دارد نامه‌ی جداگانه‌ای بس گشوده و انتشار یافته (از سوی خدا) برایش فرستاده شود!
- 53 كَلَّاۖ بَل لَّا یَخَافُونَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ
کَلّا بل لا یخافون الآخرة
چنان نیست (که آنان می‌گویند)، بلکه از آخرت نمی‌هراسند!
- 54 كَلَّاۤ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ
اِنَّهُ تذکره
چنان نیست (که آنها می‌گویند)! این (قرآن) بی‌گمان یادواره‌ای است.
- 55 فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ
فَمَن شا ذکَره
پس هرکس بخواهد یادش آورد.
- 56 وَمَا یَذۡكُرُونَ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ
وَما یَذکُرون ان یشا هُوَ اهل التقوی وَأهْلُ المغفرة
و هیچ کس به یاد نمی‌آورد، مگر اینکه خدا بخواهد؛ او اهل تقوی و اهل پوشش است!
این سوره به زبان‌های دیگر
- বাংলা আল-মুদ্দাসসির
- Bosanski El-Mudesir
- Нохчийн Аль-Муддассир
- Deutsch Al-Muddaththir
- English Al-Muddaththir
- Español Al-Muddázzir
- فارسی المدثر
- Français Al-Mouddaththir
- Hausa Al-Muddaththir
- עברית אל-מדת'ר
- हिन्दी अल-मुद्दस्सिर
- Bahasa Indonesia Al-Muddassir
- 日本語 アル・ムダッシル
- 한국어 알-무답피르
- کوردی ئەلمودەسسیر
- Bahasa Melayu Al-Muddaththir
- Nederlands Al-Moedassir
- پنجابی المدثر
- ਪੰਜਾਬੀ ਅਲ-ਮੁਦੱਸਿਰ
- پښتو المدثر
- Português Al-Muddaththir
- Русский Аль-Муддассир
- Soomaaliga Al-Muddaththir
- Shqip El-Muddeththir
- Kiswahili Al-Muddaththir
- தமிழ் அல்-முதஸ்ஸிர்
- ไทย อัล-มุดดัษษิร
- Türkçe El-Müddessir
- اردو المدثر
- Oʻzbek Ал-Муддассир
- 中文 穆赞米勒