المُزَّمِّل

یا أیها المزمل

ای جامه بر (جان و تن خویشتن) فرو پیچیده‌،

قُمِ اللیل اِلا قلیلاً

شب را به‌پا خیز مگر اندکی.

نصفه اوی انقُص مِنه قلیلاً

نیمش را، یا اندکی از نیمش را بکاه،

اَو زِد عَلَیه وَرَتِّلِ قرآن تَرۡتِیلًا

یا بر آن (نیم) بیفزای، و قرآن را شمرده بخوان شمردنی (روشن).

سَنُلقی علیک قَولَن ثَقِیلًا

ما همواره به زودی بر تو گفتاری گران‌بار فرو می‌افکنیم‌.

اِنَّ نَاشِئَةَ اللیل هِیَ اشد وسع وا اقوم قِیلًا

بی‌گمان عبادت نشأت‌‌یافته از شب گامی استوارتر و فراتر و گفته‌اش پای‌برجاتر و گرانبارتر است.

اِنَّ لَکَ فی انّهار سَبْحان طویل

به‌راستی برایت، در روز، شناوری ای دور و دراز است.

وَذکُری اسم رَبِّک وَ تَبَتَّل الیه تَبتیلن

و نام پروردگار خود را یاد کن و فراسویش (آن گونه) انقطاعی یاب که (دیگران را نیز سویش) منقطع سازی.

رَبّ المشرق وَالمَغْرِب لا الاه اِلا هُوَ فتخذه وکیل

پروردگار خاور و باختر (که) خدایی جز او نیست؛ پس او را کارساز خویش برگیر.

واصبر علی یقولون واهجورهوم هجر جمیل

و بر آنچه می‌گویند شکیبا باش و از آنان با دوری‌گزیدنی زیبا، دور باش.

وَذَرنی وَالمُکَذِّبین اولی ان نعمت وَمَهِّلْهُم قلیلاً

و مرا با تکذیب‌کنندگان نعمت‌وار واگذار و اندکی مهلتشان ده.

اِنَّ لَدَینا انکالاً وجحیم

به‌راستی پیش ما عذاب‌هایی سخت و آتش پرزبانه،

وطعامنا ذا غُصَّه واعذاباً علیم

و طعامی گلوگیر و عذابی پردرد است،

یوم تَرْجُفُ الارض وَالجِبالو وکانت الجبل کَثیباً مَّهِیلًا

(در) روزی که زمین و کوه‌ها به لرزه درآیند، حال آنکه کوه‌ها ریگی انباشته‌‌اند.

اِنّا ارسلنا الیکم رسولاً شَـٰهِدًا علیکم کَمَا ارسلنا اِلی فرعون رسولاً

بی‌گمان، ما سوی شما فرستاده‌ای که گواه بر شماست روانه کردیم‌؛ همان گونه که فرستاده‌ای سوی فرعون فرستادیم.

فَعَصیٰ فِرۡعَوۡنُ الرسول فأخذه اخذاً وَبِیلَن

پس فرعون (آن) فرستاده را عصیان کرد. پس ما او را به گونه‌ای مرگبار بر گرفتیم.

فَکیفَ تتّقون اِن کفرتم یومن یَجۡعَلُ الوِلد ایمان نَ شِیبًا

پس اگر کفر بورزید، چگونه از روزی که کودکان را پیر می‌گرداند پرهیز می‌کنید؟

السَّماء منفطرو کانا وعده‌اش مفعولاً

آسمان از حادثه‌ی آن (روز) از هم شکافته (و) وعده‌ی او شدنی بوده است.

اِنَّ هاذِهِ فَمَن شا اتخاذ اِلی سَبِیلًا

همانا این‌ها یادواره‌ای است تا هر که بخواهد سوی پروردگارش راهی در پیش گیرد.

اِنَّ رَبَّک یعلم اَنَّکَ تَقُومُ ادنی مِن ثُلُثَیِ اللیل وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطائِفَه مِّنَ الذین مَعَکه والله یُقَدِّرُ اللیل والنّهار عَلِمَ ان لن تُحصُوه فَتَابَ فَاقرءوا تَیَسَّرَ مِنَ قرآن عَلِمَ ان سَیكُونُ مَرْضا و دیگران یَضرِبون فی الارض یَبۡتَغُونَ مِن فضل الله و دیگران یوقاتیلون فی سَبِیلِ فَاقرءوا تَیَسَّرَ وا قیمو الصلاة وااتو و وام دهید الله قرض حَسَنࣰاۚ وَما تُقَدِّمُوا۟ لِأنفُسِکُم تَجِدُوهُ عِندَ الله هُوَ خیرن واعظم اجراً واستغفرو اِنَّ الله غفور رحیم

پروردگارت به‌راستی می‌داند که تو و گروهی از کسانی که با تواَند، نزدیک به دوسوم از شب، و نصف آن را، یا یک‌‌سوم آن را (به عبادت) بر می‌خیزید. خداست که شب و روز را تقدیر و اندازه می‌دهد. (او) می‌داند که (شما) هرگز آن را ضبط نتوانید کرد. پس (از حکم نخستین) بر شما برگشت. پس هر چه از قرآن مُیسر می‌شود بخوانید. (خدا) دانست که به زودی در میانتان بیمارانی خواهند بود، و دیگرانی (که) در زمین (پای) می‌زنند (هم) هستند حال آنکه از فضل خدا می‌جویند، و دیگرانی (هم) در راه خدا کشتار می‌کنند. پس هر چه از آن [:قرآن] میسر شد بخوانید و نماز را بر پا بدارید و زکات را بپردازید و وامی نیکو به خدا دهید. و هر کار خوبی برای خویش از پیش فرستید، آن را نزد خدا بهتر و با پاداشی بیشتر بازخواهید یافت. و از خدا پوشش بخواهید. خدا بی‌گمان بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است.