1 یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ

ยา อัยยูฮา อัล-มุดดัษษิร

โอ้ผู้ห่มกายอยู่เอ๋ย !

2 قُمۡ فَأَنذِرۡ

กุม ฟะ-อัน-ซิร

จงลุกขึ้น แล้วประกาศตักเตือน

3 وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ

วะ ร็อบบัก ฟะกับบิร

และแด่พระเจ้าของเจ้า จงให้ความเกียงไกร (ต่อพระองค์)

4 وَثِیَابَكَ فَطَهِّرۡ

วะษียาบะกะ ฟะฏอฮ์ฮิร

และเสื้อผ้าของเจ้า จงทำให้สะอาด

5 وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ

วัลรุซา ฟะฮฺจุร

และสิ่งสกปรกก็จงหลบหลีกให้ห่างเสีย

6 وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ

ตามนุน ตะสะตักถิรุ

และอย่าทำคุณ เพื่อหวังการตอบแทนอันมากมาย

7 وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ

วะ ละ ร็อบบิกะ ฟาซบิร

และเพื่อพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นจงอดทน

8 فَإِذَا نُقِرَ فِی ٱلنَّاقُورِ

ฟะอีซา นุกราะ เฟ อัน-นากูร

ในที่สุด เมื่อเสียงเป่าถูกเป่าขึ้น

9 فَذَ ٰ⁠لِكَ یَوۡمَىِٕذࣲ یَوۡمٌ عَسِیرٌ

ฟะซะ ความเชื่อ เล-กา เยามะอีซิน เยามุน อะซีรุน

นั่นคือ วันนั้น วันแห่งความยากลำบาก

10 عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ غَیۡرُ یَسِیرࣲ

อะไล อัล-กาฟิรีน กอยร ยาซิร

แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา มิใช่เป็นเรื่องง่าย

11 ذَرۡنِی وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِیدࣰا

ซารนี คะลักตู วะฮีด

จงปล่อยข้าไว้กับผู้ที่ข้าได้สร้างเขาไว้แต่ลำพังเถิด

12 وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰا مَّمۡدُودࣰا

วา จะอัลตุ มาลา มัมดูด

และข้าได้ทำให้เขามีทรัพย์สมบัติอย่างล้นเหลือ

13 وَبَنِینَ شُهُودࣰا

วาเบนีนา ชุฮูดัน

และลูกหลานอย่างพรั่งพร้อม

14 وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِیدࣰا

วะมะฮัดตุ ตะมฮีดาน

และข้าได้ทำให้เขาสุขสบายอย่างราบรื่น

15 ثُمَّ یَطۡمَعُ أَنۡ أَزِیدَ

ธุมมะ ยะตมุ อะซีดา

แล้วเขายังโลภที่จะให้ข้าเพิ่มพูนแก่เขาอีก

16 كَلَّاۤۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔایَـٰتِنَا عَنِیدࣰا

อินนาฮู คานา เลอะยาตินะ อะนิดาน

เปล่าเลย ! เพราะว่าเขาเป็นผู้ดื้อรั้นต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา

17 سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا

ซาอุร์ฮิกุฮุ ซาอูดา

ในไม่ช้าข้าจะเพิ่มพูนความยากลำบากแก่เขา

18 إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ

อินนาฮู ฟักกะระ วะก็อดดะรอ

แท้จริงเขาได้ใคร่ครวญและคาดคะเน

19 فَقُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ

ฟะกุติละ ไคฟา กัลดารอ

ดังนั้นเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร ?

20 ثُمَّ قُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ

ธุมมะ กุติละ ไคฟา กัลดารอ

แล้วเขาได้รับความหายนะ เขาจะคาดคะเนได้อย่างไร ?

21 ثُمَّ نَظَرَ

ธุมมะ นะซัร

แล้วเขาได้ตรึกตรอง

22 ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ

ธุมมะ อะบัส อูบาเซระ

แล้วเขาทำหน้าบูดบึ้ง และทำหน้านิ่วคิ้วขมวด

23 ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ

ธุมมะ อัดบัร วะสะตะกะบะรา

แล้วเขาก็ผินหลังออกไป และหยิ่งผยอง

24 فَقَالَ إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا سِحۡرࣱ یُؤۡثَرُ

ฟะกาละ อิลลา เซะฮฺร ยูซารุ

แล้วเขากล่าวว่า นี่มิใช่อื่นนอกจากเป็นมายากลที่สืบทอดกันมา

25 إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ

อิลลา เกาลุ อัล-บะชัร

นี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นคำพูดของปุถุชน

26 سَأُصۡلِیهِ سَقَرَ

ซะอุศลิฮ ซะกะรอ

ในไม่ช้าข้าจะโยนเขาเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

27 وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ

อัดรากา ซะกัร

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า สิ่งที่เผาไหม้นั้นคืออะไร ?

28 لَا تُبۡقِی وَلَا تَذَرُ

ตฺบฺกิ ตะซะรู

มันจะไม่เหลืออะไรเลย และมันจะไม่ปล่อยผู้ใดให้คงเหลือไว้ (เช่นกัน)

29 لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ

เลาะววะฮะตุน ลิล บะชัร

มันจะเผาไหม้ผิวหนังจนเกรียมดำ

30 عَلَیۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ

อะลายฮา เตซะตะ อัชชัร

เหนือมันมีมะลาอิกะฮฺสิบเก้าท่าน

31 وَمَا جَعَلۡنَاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰۤىِٕكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِینَ كَفَرُوا۟ لِیَسۡتَیۡقِنَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَیَزۡدَادَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ إِیمَـٰنࣰا وَلَا یَرۡتَابَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِیَقُولَ ٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَـٰفِرُونَ مَاذَاۤ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلࣰاۚ كَذَ ٰ⁠لِكَ یُضِلُّ ٱللَّهُ مَن یَشَاۤءُ وَیَهۡدِی مَن یَشَاۤءُۚ وَمَا یَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ

วะมา จะอัลนา อัศฮาบ อัน-นาร อิลลา มะลายิกะ วะมา อิดดาตะฮุม อิลลา ฟิตนะ ลิลลาซีนา กะฟะรูวะ เลยะสตีกินะ อัล-ลาซีนา อูตูอา อัลกิตาบ วะยะซาดา อัล-ลาซีนา อีมาน ยัรตาบะ อัล-ลาซีนา อูตูอา อัลกิตาบ วัลมุมินูน วะลิยะกูละ อัล-ลาซีนา เฟ กุลูบิฮิม มะราด วัล กาฟิรูน มาซา อาราดา อัลลอฮ์ เบฮาซา ตัวอย่าง กะซะ ความเชื่อ เล-กา ยุซิลลุ อัลลอฮ์ แมน เยชา วะฮ์ดี แมน วะมา ยาลัม จุนูดา รอบบิก อิลลา วะมา เหย่า อิลลา ซิกริยา ลิล บะชัร

และเรามิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นยามเฝ้าประตูนรก นอกจากมะลาอิกะฮฺเท่านั้น และเรามิได้กำหนดจำนวนของพวกเขาไว้ เว้นแต่เพื่อเป็นการทดสอบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เพื่อบรรดาอะฮฺลุลกิตาบจะได้เชื่อมั่น และบรรดาผู้ศรัทธาจะได้เพิ่มพูนการศรัทธา และบรรดาอะฮฺลุลกิตาบรวมทั้งบรรดาผู้ศรัทธาจะไม่ต้องสงสัย และเพื่อบรรดาผู้ในหัวใจของพวกเขามีโรคอีกทั้งบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า อัลลอฮฺทรงประสงค์อะไรด้วยอุปมานี้ เช่นนั้นแหละอัลลอฮฺจะทรงให้หลงทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และไม่มีผู้ใดรู้จำนวนไพร่พลของพระเจ้าของเจ้านอกจากพระองค์ และนี่มิใช่อื่นใดนอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่มนุษย์

32 كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ

วัล-กามารี

เปล่าเลย ขอสาบานด้วยดวงจันทร์

33 وَٱلَّیۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ

วัลลัยลี อิดซ์ อัดบัร

ขอสาบานด้วยกลางคืนเมือมันคล้อยไป

34 وَٱلصُّبۡحِ إِذَاۤ أَسۡفَرَ

วะศ-ศุบห์ อัสฟารอ

ขอสาบานด้วยยามเช้าเมื่อมันทอแสง

35 إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ

อินนาฮา เละฮดี อัล-กุบะรี

แท้จริงนรกนั้นแน่นอนเป็นหนึ่งในความหายนะอันใหญ่หลวง

36 نَذِیرࣰا لِّلۡبَشَرِ

นะซีร ลิล บะชัร

เพื่อเป็นการเตือนสำทับแก่มนุษย์

37 لِمَن شَاۤءَ مِنكُمۡ أَن یَتَقَدَّمَ أَوۡ یَتَأَخَّرَ

ชา มินกุม อัน ยะตะกัดดะมะ เอา เยาะตะอัคคอร

สำหรับผู้ที่ประสงค์ในหมู่พวกเจ้าจะรุดหน้า (ไปสู่ความดี) หรือจะรั้งท้าย (เพื่อกระทำความชั่ว)

38 كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِینَةٌ

กุลลุ นัฟส์ บีมา เกาะซะเบาะะ ระฮีนะ

แต่ละชีวิตย่อมถูกค้ำประกันกับสิ่งที่มันขวนขวายไป

39 إِلَّاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡیَمِینِ

อัศฮาบ อัล-ยะมีน

ยกเว้นบรรดาผู้อยู่เบื้องขวา

40 فِی جَنَّـٰتࣲ یَتَسَاۤءَلُونَ

เฟ ยะตะซาอะลูนา

อยู่ในสวนสวรรค์หลากหลาย พวกเขาจะไต่ถามซึ่งกันและกัน

41 عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِینَ

อาเน อัล-มุจริมีน

เกี่ยวกับพวกที่กระทำความผิด

42 مَا سَلَكَكُمۡ فِی سَقَرَ

ซะลักกะกุม เฟ ซะกะรอ

อะไรที่นำพวกท่านเข้าสู่กองไฟที่เผาไหม้

43 قَالُوا۟ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّینَ

ลำ นัก มีนา อัล-มุซัลลีน

พวกเขากล่าวว่า เรามิได้อยู่ในหมู่ผู้ทำละหมาด

44 وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِینَ

วะลัม นัก นุติมุ อัล-มิสกีน

เรามิได้ให้อาหารแก่บรรดาผู้ขัดสน

45 وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَاۤىِٕضِینَ

วะ กุนนา นะ-คุซ มะอะ อัล-คาอิดีน

และพวกเราเคยมั่วสุมอยู่กับพวกที่มั่วสุม

46 وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِیَوۡمِ ٱلدِّینِ

วะ กุนนา นุก็ซซิบุ บิเยามิ อัด-ดีน

และเราเคยปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

47 حَتَّىٰۤ أَتَىٰنَا ٱلۡیَقِینُ

อะติยานา อัล-ยะกีนู

จนกระทั่งความตายได้มาเยือนเรา

48 فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِینَ

ฟามา ตันฟะอุฮุม ชะฟาอาตุ อัช-ชาฟิอีน

ดังนั้นการชะฟาอะฮฺของบรรดาผู้มีชะฟาอะฮฺจะไม่เกิดประโยชน์อันใดแก่พวกเขา

49 فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِینَ

ฟามา ละฮุม อาเน อัต-ตาซฺกีรา มุอาริดีน

ดังนั้นเกิดอะไรขึ้นแก่พวกเขา โดยทีพวกเขาผินหลังออกห่างจากการเตือนสติ

50 كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ

กะอันนะฮุม ฮุมุร มุสตันฟิรอ

ประหนึ่งว่าพวกเขาเป็นลาเปรียวที่ตื่นตระหนก

51 فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

ฟัรรัต มิน กอซวะเราะฮ์

หนีจากเสือสิงห์

52 بَلۡ یُرِیدُ كُلُّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ أَن یُؤۡتَىٰ صُحُفࣰا مُّنَشَّرَةࣰ

ยูริดู กุลลุ อิมริ มินฮุม อัน โยติยา ศุฮุฟัน มุนัชชะระ

แท้จริงแล้วทุกคนในหมู่พวกเขาต้องการที่จะมีแผ่นกระดาษกางแผ่ยืนมาให้แก่เขา

53 كَلَّاۖ بَل لَّا یَخَافُونَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ

กัลลา บัล ลา ยะฮาฟูนา อัล-อาคิเราะฮ์

ไม่เลยทีเดียว! ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขายังไม่กลัววันปรโลกอีกด้วย

54 كَلَّاۤ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ

อินนาฮู ตะซฺกีรอ

เปล่ามิได้! แท้จริงนั่นคือข้อเตือนสติ

55 فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ

ฟะมัน ชา ซะกะราฮุ

ฉะนั้นผู้ใดประสงค์เขาก็จะจดจำรำลึกไว้

56 وَمَا یَذۡكُرُونَ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ

วะมา ยัซกุรูน อัน เยชาอ์ ฮุ อัฮลุ อัต-ตักวา วะอัลลุ อัล-มักฟิเราะฮ์

และพวกเขาจะไม่จดจำรำลึกได้ เว้นแต่อัลลอฮฺจะทรงประสงค์ พระองค์เท่านั้นคือพระเจ้าแห่งการยำเกรงและพระเจ้าแห่งการให้อภัย

อัล-มุดดัษษิร

สูเราะห์นี้ในภาษาอื่น