1 لَاۤ أُقۡسِمُ بِیَوۡمِ ٱلۡقِیَـٰمَةِ

ลา อุกซิมุ บิเยามิ อัล-กิยามะฮ์

ข้าสาบานต่อวันกิยามะฮฺ

2 وَلَاۤ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

วะลา อุกซิมุ บิลนัฟซี อัลลอว์วามะ

และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง

3 أَیَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

อะ ยะฮะซะบุ อัล-อินซาน อัลลาน นัจมะ อีซามาฮุ

มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ ?

4 بَلَىٰ قَـٰدِرِینَ عَلَىٰۤ أَن نُّسَوِّیَ بَنَانَهُۥ

กาดิรีนะ อัน นุซ็ววียะ บะนานะฮุ

แน่นอนทีเดียวเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

5 بَلۡ یُرِیدُ ٱلۡإِنسَـٰنُ لِیَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

ยูริดู อัล-อินซาน เลฟจุร อะมาฮุ

แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว

6 یَسۡـَٔلُ أَیَّانَ یَوۡمُ ٱلۡقِیَـٰمَةِ

ยะซะลุ อัยยาน เยาม อัล-กิยามะฮ์

เขาถามว่า เมื่อใดเถ่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)

7 فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

ฟะอีซา เบริก อัล-บะซะรู

แต่เมื่อสายตามืดมัว

8 وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

วะคะซัฟ อัล-กอมารุ

และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

9 وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

วะจูมิอะ อัช-ชัมซุ วัล-กะมะรุ

และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

10 یَقُولُ ٱلۡإِنسَـٰنُ یَوۡمَىِٕذٍ أَیۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

ยะกูลู อัล-อินซาน เยามะอิซิน อัยนะ อัล-มะฟัรรุ

วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี ?

11 كَلَّا لَا وَزَرَ

วะซะระ

เปล่าเลย ! ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

12 إِلَىٰ رَبِّكَ یَوۡمَىِٕذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

อิลา รอบบิก เยามะอิซิน อัล มุสตะกัรร์

ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น คือที่พักอันสงบสุข

13 یُنَبَّؤُا۟ ٱلۡإِنسَـٰنُ یَوۡمَىِٕذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

ยุนับเบาอุ อัล-อินซาน เยามิซ บีมา กะดามะ วะ อัคคอร

วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง

14 بَلِ ٱلۡإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِیرَةࣱ

เบ-เล อัล-อินซาน อะลา นัฟซิฮิ บะซีรอ

เปล่าเลย ! มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง

15 وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِیرَهُۥ

วะลา อัล-กอ มะอาซิร่าฮุ

ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

16 لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦۤ

ตุ-หัร-ริก เบฮิ ลิซานะกะ เลาะ ตะญะละ

เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

17 إِنَّ عَلَیۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

อินนา อะลัยนา จามาฮุ วะ กุรอานะฮุ

แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

18 فَإِذَا قَرَأۡنَـٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

ฟะอีซา กุรอานะฮุ ฟัตตาบิฆ กุรอานุฮุ

ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

19 ثُمَّ إِنَّ عَلَیۡنَا بَیَانَهُۥ

ธุมมะ อินนา อะลัยนา บะยานะฮุ

แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน

20 كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

ตุฮิบบูนะ อัล-อาญิละ

เปล่าเลย ! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

21 وَتَذَرُونَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ

วะตะซะรูน อัล-อาคิเราะฮ์

และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก

22 وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ نَّاضِرَةٌ

วุญุฮ เยามะอีซิน นาซิรอ

ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน

23 إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ

อิลา รับบีฮา นาซิเราะฮ์

จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน

24 وَوُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذِۭ بَاسِرَةࣱ

โววุชุฮ เยามิซ บาซีร๊ะ

และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด

25 تَظُنُّ أَن یُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ

ตะซุนนุ อัน ยุฟอะละ เบฮา ฟากิรอ

มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน

26 كَلَّاۤ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِیَ

อีซา บะละฆะติ อัต-ตะรอกียะ

เปล่าเลย ! เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย

27 وَقِیلَ مَنۡۜ رَاقࣲ

วะกีละ ราก

และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม

28 وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

วะ-ซันนะ อันนะฮุ อัล-ฟิรากุ

และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป

29 وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

วัลตัฟติ อัล-ซาก เบลซาก

และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)

30 إِلَىٰ رَبِّكَ یَوۡمَىِٕذٍ ٱلۡمَسَاقُ

อิลา รอบบิก เยามะอิซิน อัล-มะซากุ

วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า

31 فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

ฟาลา ซัดดะกะ

เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด

32 وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

วะลากิน กัซซะบะ

แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ

33 ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِۦ یَتَمَطَّىٰۤ

ธุมมะ ซะฮะบะ อัฮลิฮี ยะตะมัตตะ

แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส

34 أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

เอาลา ละกะ ฟะออลา

ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

35 ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰۤ

ธุมมะ เอาลา ละกะ

แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

36 أَیَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَن یُتۡرَكَ سُدًى

อะ ยะฮะซะบุ อัล-อินซาน อัน ยูตระกะ ซูดา

มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ ?

37 أَلَمۡ یَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِیࣲّ یُمۡنَىٰ

อะลัม ยัก นุตฟะ มิน มะนี ยุมนา

เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ ?

38 ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

ธุมมะ คานา อะละกะ ฟะคะลัก ฟะเซาะววา

แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่งแล้วพระองค์ทรงบังเกิดแล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์

39 فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَیۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰۤ

ฟะญะอะละ มินฮุ อัล-เซาดฺไจน์ อัล-ซะกะรา วัล-อุนซา

แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง

40 أَلَیۡسَ ذَ ٰ⁠لِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰۤ أَن یُحۡـِۧیَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

อะไลซะ ซา ความเชื่อ เล-กา เบกาดิร อัน ยูฮียา อัลเมาตา

ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ ?

อัล-กิยามะฮ์

สูเราะห์นี้ในภาษาอื่น