تحریم

یا أیها آن‌نَبِیُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَاۤ احل الله تَبتَغی مرضات اَزوَ ایمان جِک والله غفور رحیم

هان ای پیامبر برجسته! چرا آنچه را خدا برای تو حلال گردانیده (بر خود) حرام می‌کنی؟ حال آنکه خشنودی همسرانت را می‌طلبی. و خدا بسی پوشنده‌ی رحمتگر بر ویژگان است.

غَد فَرَضَ الله لَکُم تَحِلَّه ایمانیکم والله مولایکم وَهُوَ العلیم الحکیم

خدا بی‌گمان برایتان باز کردن (این‌گونه) سوگندهایتان را اکیداً واجب کرده است. و خدا سرپرست شماست، و اوست بسیار دانای حکیم.

وَإِذ اسر آن‌نَبِیُّ اِلی بس اَزوَ ایمان جِهِی حَدِیثَن فَلَمَّا نَبَّأَت بِهِی وَاَظۡهَرَهُ الله عَلَیه عَرَّفَ بعضه واعرض فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِی قالت انبائک قالَ نَبّآنِیَ العلیم الخبیر

و چون (این) پیامبر برجسته با یکی از همسرانش سخنی گفت، همین که وی آن را به برخی (از همسران‌) گزارشی مهم داد و خدا او را بر آن مطّلع گردانید، (حضرتش‌) بخشی از آن را اظهار کرد و از بخشی (دیگر) اعراض نمود. پس چون همان را به آن زن خبری مهم داد، وی گفت: «چه کسی این خبر مهم را به تو داده‌؟» گفت: «مرا آن دانای آگاه (این‌گونه) خبر مهمی داده است.»

اِن تتوبا اِلی الله فقد صَغَت قولوبوکما وَإِن تظاهره عَلَیه فَإِنَّ الله هُوَ مولاه وجبریل وصالحو ولملائكة بعد ذَ ایمان لِکَ ظَهِیر

اگر شما دو زن سوی خدا بازگشت کنید (که) بس. بی‌گمان دل‌هایتان انحراف پیدا کرده است و اگر علیه او با یکدیگر تظاهر کنید، به‌راستی خدا خود سرپرست اوست و (نیز) جبرئیل و صالح مؤمنان و فرشتگان (هم) پس از این (ولایت ربانی) پشتیبان اویند.

عسا اِن طَلّاقُکُنَّ ان یُبۡدِلَهُۥۤ اَزوَ ایمان جا خیرن مِّنکُنَّ مسلمات مؤمنات قانِتات تائبات عابد ایمان ته سائحات ثَیِّباتین وا ابکارن

اگر پیامبر، شما را طلاق گوید، امید است پروردگارش همسرانی بهتر از شما، مسلمان، مؤمن، فرمانبر، توبه‌‌کار، عابد، روزه‌دار، بیوه و دوشیزه را به او عوض دهد.

یا أیها الذین امنوا قُوَا انفسکم و اهلیکم نارا وقودها آن‌ناس ولحجاره عَلَیهَا ملائکه غِلاظ شِدَاد لا یَعصُونَ الله مَاۤ امرهم وَیَفْعَلُونَ یؤمَرون

هان ای کسانی که ایمان آوردید! خودهاتان و کسانتان را از آتشی که سوختِ آن، مردم و سنگ است نگه دارید. بر آن (آتش) فرشتگانی خشن (و) سختگیر (گمارده شده)اند (که) از آنچه خدا به آنان دستور داده سرپیچی نمی‌کنند و آنچه را که مأمور می‌شوند انجام می‌دهند.

یا أیها الذین کَفَرُوا۟ تَعتَذِرو تَجْوَن تَعْمَلُونَ

هان ای کسانی که کافر شدید! امروز عذر نیاورید، تنها همان را که عمل می‌کرده‌اید کیفر می‌یابید.

یا أیها الذین امنوا تُوبُوآ اِلی الله توبه نَصُوحًا عسا رَبُّکُم ان یُكَفِّرَ انکم سَیِّـَٔاتِکُم وَیُدحیلکُم تَجۡرِی مِن تَحتَها الانهار یوم یُخزی الله النبیه ولذین امنوا مَعَهُ نورُهُم یسعی بین اَیدیهیم وبایمینهم یقولون رَبَّنا اتمم لَنَا نورانا واغفر اِنَّکَ علی کُلّی شَیء قدیر

هان ای کسانی که ایمان آوردید! سوی خدا بازگشتی بسیار ناصحا‌نه کنید. امید است که پروردگارتان بدی‌هایتان را از شما بزداید و شما را به باغ‌هایی که از زیر (درختان)شان نهرها روان است در آورد. روزی که خدا پیامبر برجسته(ی خود) و کسانی را که با او ایمان آورده بودند خوار نمی‌گرداند، نورشان از پیشاپیش آنان و سمت راستشان می‌شتابد، گویند: «پروردگارمان! نورمان را برایمان کامل گردان و برایمان (گناهانمان را) بپوشان، که تو بر هر چیزی بسیار توانایی.»

یا أیها آن‌نَبِیُّ جاهد الکفار وَلمُنافِقین واغلظ وَ مَأْوَاهُم جهنم وبئسا المصیر

هان ای پیامبر برجسته! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر. و پناه‌گاهشان جهنم است و چه بد سرانجامی است.

ضَرَبَ الله لِلّاذین کَفَرُوا۟ امرأت وامرأت لوط کانَتا تَحتَ عبدَینی عبادنا صالحین فَخَانَتَاهُمَا فَلَم یُغنیا انهُما مِنَ الله وقیله ادخلا اَننار مَعَ الدّ ایمان خِلِینَ

خدا برای کسانی که کافر شدند، زن نوح و زن لوط را مَثَل آورده (که) هر دو تحت (نکاح) دو بنده‌ی شایسته از بندگان ما بودند. پس (اینان) به آنان خیانت کردند. و کاری از دست آن دو [:شوهرانشان] درباره‌ی آنان از (عذاب) خدا ساخته نبود. و (به آن دو زن) گفته شد: «با داخل‌شوندگان، در آتش داخل شوید.»

وَضَرَبَ الله لِلّاذین امنوا امرأت فرعون اِذ قالت رَبِّ اِبنِ لِی عِندَكَ بیتن فی الجنّة وَنَجّینِی مِن فرعون وَ عَمَلِهِۦ وَنَجّینِی مِنَ الْقَوْمِ الظالمین

و برای کسانی که ایمان آورده‌اند، خدا همسر فرعون را مَثَل آورد، آن‌گاه که گفت: «پروردگارم! نزد خود در بهشت خانه‌ای برایم بساز و مرا از فرعون و کردارش نجات ده و مرا از دست گروه ستمگران برهان.»

وَ مَرْیَمَ اِبْنَه عمره ایمان نَ احصنات فَرۡجَهَا فنفخنه فِیهِ مِن رُّوحِنَا وَ صَدَّقَت بِكَلِمَـٰتِ رَبِّهَا و کتبه وکانت مِنَ القانِتین

و مریم‌، دخت عمران را، همان کسی که عورت خود را (پاک) نگاه داشت. پس در آن از روح ویژه‌مان (از میان آفریدگان) دمیدیم و (وی) سخنان پروردگار خود و کتاب‌های او را تصدیق کرد و از عابدان مخلص بود.