อัน-นาซิอาต

วัลนาซียาต ฆัรก์

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

วัลนาชีตาต นะชฏัน

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

วัล-ซาบิฮาต ซับฮาน

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

ฟัลซาบิกาติ ซับกาน

แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

ฟัล มุดับบิร ความเชื่อ เตฺะ อัมราน

แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

เยาม์ ตัรจุฟุ อัล-รอจิฟะฮ์

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

ตะตเบาะฮา อัร-รอดีฟาตุ

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

กุลูบ เยามะอีซิน วะญิฟะ

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

อับซารุฮา คอชีอา

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

ยากูลูน อา อินนา ละมารดูดูน เฟ อัล-ฮาฟิรอ

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ ?

อาอิซา กุนนา อีซามัน นะ-ฆิ-ระ

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ ?

เต็ลกะ อีซา กัร-รอ ฮาซิรอตุน

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

ฟะ อินนะมา เหย่า ซะจร๊ะ และ ความเชื่อ เฮดะ

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

ฟะอีซา เบลซาฮิรา

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

เฮล อะติยากา ฮะดีษ มูซา

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ ?

อิดซ์ นาดียาฮู รอบบุฮุ บิล-วาดี อัล-มุก็อดดะซี ตูวา

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏวาอันบริสุทธิ์

อิดฮับ อิลา ฟิรเอาน อินนาฮู ฏอเฆาะยา

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

ฟะกุล ลากา อัน ตะซักกะ

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม ?

วะฮ์ดีกะ อิลา รอบบิก ฟะตัคชา

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม ? เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

ฟาอัรยาอุ อัล-อายะฮ์ อัล-กุบรอ

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

ฟะกัซซะ วะ อะซา

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้นดัน

ธุมมะ อัดบัร ยะซาอ์

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

ฟะฮะชะระ ฟะนาดา

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

ฟะกาละ อะนา รอบบุกุมุ อัล อะอ์ลา

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

ฟะอะฮะซุ อัลลอฮ์ นะกาลา อัล-อาคิระติ

ดังนั้นอัลลอฮฺจึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

อินนา เฟ ซา ความเชื่อ เล-กา ไลบรา ลิเมน

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮฺ

อา-อัน-ตุม อะแหดดุ ฮัลกาน อมี บะนิยาฮา

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ ? หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน !

ระฟะ ซัมกะฮา ฟะเซาะววะฮา

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

วะ-อัฆตัช ไล-ลา-ฮา และนำออกมา ฎุฮาฮา

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

วัล อาร์ด บะดะ ซา ความเชื่อ เล-กา ดะฮาฮา

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

อัคฮฺรอจะ มินฮา มาอะฮา วา มะรออา

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

วัล-ญิบาลา อัรซายาฮา

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

มะตาน ลากุม วะเลอานามิกุม

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

ฟะอีซา จาอัต อัต-ตัมมะฮ์ อัล-กุบรอ

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

เยาม์ ยะตาซักกะรู อัล-อินซาน ซาอา

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

วะบุรริซะต อัล-ญะฮีม ยารอ

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

ฟะอัมมา แมน ฏอเฆาะยา

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

วาซารา อัล-ฮายาต ดุนยา

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

ฟะอีนนา อัล-ญะฮีม เหย่า อัล-มาอวา

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

วะ อัมมา คาฟ มะกัม วะนะฮี อัน-นัฟซะ อาเน อัล-ฮะวา

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

ฟะอีนนา อัล-ญันนะฮ์ เหย่า อัล-มาอวา

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

ยะซะลูนะกะ อาเน อัส-ซาอะฮ์ อัยยาน มุรซาฮา

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น ?

เฟมะ อันตะ มิน ซิกริอาฮา

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก ?

อิลา รอบบิก มุนตะฮาฮา

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระ

อินนามา อันตะ มุนซิรู แมน ยัคชะฮา

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

กะอันนะฮุม เยาม์ เยะโรนะ ลำ ยัลบะธุวา อิลลา อัชชียะฮ์ เอา ฎุฮาฮา

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น