Al-Waaqia
الواقعه
رویداد
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ
بِسمِ الله الرحمان الرحیم
- 1 إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ
اِزا وقعت الواقعه
هنگامی که (قیامت) واقع شونده وقوع یابد؛
- 2 لَیۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ
لَیسَ لِوَعۡعَتِهَا کاذبه
در وقوعش هرگز گزافی نیست.
- 3 خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ
خافضه رافعه
پست‌کننده‌ای بالابرنده است.
- 4 إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّا
اِزا رُجَّتِ الارض رَجّن
چون زمین با تکان و اضطراب سختی لرزانده شود؛
- 5 وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّا
وَبُستِ الجبل بسّن
و کوه‌ها به گونه‌ای دهشت‌آور خُرد گردند؛
- 6 فَكَانَتۡ هَبَاۤءࣰ مُّنۢبَثࣰّا
فکانت هَباء مُنْبَثّا
پس غباری پراکنده شوند؛
- 7 وَكُنتُمۡ أَزۡوَ ٰجࣰا ثَلَـٰثَةࣰ
وا کونتوم اَزوَ ایمان جا ثَلاثه
و شما سه دسته گردید:
- 8 فَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ
فأاصحاب المیمنه مَاۤ اصحابو المیمنه
پس صاحبان برکت راستین؛ چیست صاحبان برکت؟
- 9 وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
وَ أَصحاب المشأمة مَاۤ اصحابو المشأمة
و صاحبان شوم و رذیلت؛ چیست صاحبان رذیلت؟
- 10 وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ
والسابقون السابقون
و سبقت‌گیرندگان (این سرا) همان سبقت‌گیرندگان (آن سرای)اند.
- 11 أُو۟لَـٰۤىِٕكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ
اولئیک المقربون
همان مقرّبان (به خدای منان).
- 12 فِی جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِیمِ
فی جنّت النعیم
در باغستان‌های پرنعمت.
- 13 ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ
ثُلَّه مِّنَ الاولین
(اینان) گروهی بسیار از پیشینیان،
- 14 وَقَلِیلࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ
وقیل مِّنَ الآخرین
و اندکی از پسینیان(اند).
- 15 عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ
علی موزونه
بر تخت‌هایی بافته همچون زره.
- 16 مُّتَّكِـِٔینَ عَلَیۡهَا مُتَقَـٰبِلِینَ
مُتَّکِئینَ عَلَیهَا مُتَقابِلینا
روبه‌روی هم بر آنها تکیه‌زنندگانند.
- 17 یَطُوفُ عَلَیۡهِمۡ وِلۡدَ ٰنࣱ مُّخَلَّدُونَ
یَطُوفُ عَلَیهِم وَلد ایمان نٰ مخلدون
نوجوانانی، جاودان بر گردشان می‌گردند.
- 18 بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِیقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِینࣲ
بِاکوابن وا اباریق وکاس مِّن مَعین
با جام‌ها و آبریزها و پیاله‌‌ای از باده‌ی ناب روان.
- 19 لَّا یُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا یُنزِفُونَ
لا یُصَدَّعُونَ عنه یونزفون
(که) نه از آن سردرد گیرند و نه (آن را) پایان دهند.
- 20 وَفَـٰكِهَةࣲ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ
مِمّا یَتخَیَّرُونَ
و میوه‌ای از هر چه همی‌پسندند.
- 21 وَلَحۡمِ طَیۡرࣲ مِّمَّا یَشۡتَهُونَ
ولحم طیر مِمّا یَشۡتَهُونَ
و (از) گوشت پرنده‌ای، هر چه اشتها کنند.
- 22 وَحُورٌ عِینࣱ
وَحور عِین
و حوریانی چشم‌‌درشت.
- 23 كَأَمۡثَـٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ
کا امثال اللولوئی المکنون
همانند مروارید (ناسفته‌ی) پنهان (در صدف).
- 24 جَزَاۤءَۢ بِمَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ
جزا بِمَا کانو یَعْمَلُونَ
حال آنکه پاداشی است به آنچه می‌کرده‌اند.
- 25 لَا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا تَأۡثِیمًا
یسمعون فِیهَا لَغوا تَأثِیمًا
در آنجا نه بیهوده‌ای می‌شنوند و نه (سخنی) گناه‌‌آلود با پی‌آمدی بد.
- 26 إِلَّا قِیلࣰا سَلَـٰمࣰا سَلَـٰمࣰا
اِلا قِیلَا سلام سلام
(سخنی) بجز گفته‌ی سلامی سالم نیست.
- 27 وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ
وَ أَصحاب الیمین مَاۤ اصحابو الیمین
و صاحبان برکت و راستین. و چیست این صاحبان برکت و راستین؟
- 28 فِی سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ
فی سدر مخضود
در (زیر) درختان کُناری بی‌خار.
- 29 وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ
وَطَلح مَنضُود
و درخت‌های موز که میوه‌اش خوشه‌خوشه روی هم انباشته است.
- 30 وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ
وَظِلّ ممدود
و سایه‌ای پایدار (و کشش‌دار).
- 31 وَمَاۤءࣲ مَّسۡكُوبࣲ
واما مسکوب
و آبی از بلندایی ریزان.
- 32 وَفَـٰكِهَةࣲ كَثِیرَةࣲ
کثیره
و میوه‌ای فراوان.
- 33 لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ
لا مقطوعه مَمْنوعَه
نه انقطاع یافته و نه ممنوع.
- 34 وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ
وفروش مرفوعه
و همخوابگانی بالا بلند در بلنداها(ی تخت‌ها).
- 35 إِنَّاۤ أَنشَأۡنَـٰهُنَّ إِنشَاۤءࣰ
اِنّا انشاءناهنّ انشاء
ما بی‌گمان آنان را پدید آورده‌ایم، پدید آوردنی (بس نیکو)!
- 36 فَجَعَلۡنَـٰهُنَّ أَبۡكَارًا
فَجَعَلْناهُنَّ ابکاران
پس ایشان را دوشیزه و دست‌‌نخورده قرار دادیم.
- 37 عُرُبًا أَتۡرَابࣰا
عُروبًا اترابن
دارای تمامی زیبایی آشکار زنان؛ همسالان با شوهران.
- 38 لِّأَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
لأصحاب الیمین
برای راستان و برکت یافتگان.
- 39 ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ
ثُلَّه مِّنَ الاولین
گروهی از پیشینیان،
- 40 وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ
وثُله مِّنَ الآخرین
و گروهی از پسینیان.
- 41 وَأَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ
وَ أَصحاب الشمالی مَاۤ اصحابو الشمالی
و چپی‌های نکوهیده. چیست چپی‌های نکوهیده؟
- 42 فِی سَمُومࣲ وَحَمِیمࣲ
فی سَمُوم وَحیم
غرق شدگان در سمّی فراوان و (مایعی) جوشان.
- 43 وَظِلࣲّ مِّن یَحۡمُومࣲ
وَظِلّ مِّن یحموم
و سایه‌ای از دود تار پر خفقان.
- 44 لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِیمٍ
لا بارد کریم
نه خنک و نه ملایم.
- 45 إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَبۡلَ ذَ ٰلِكَ مُتۡرَفِینَ
اِنَّهُم کانو قبله ذَ ایمان لِکَ مترفین
اینان بودند که همواره پیش از این نازپروردگانی در نعمتی فراوان غرق بوده‌اند.
- 46 وَكَانُوا۟ یُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِیمِ
وَ کانُوا یُصِرُّونَ علی الحنث العظیم
و بر گناه بزرگِ پیمان‌شکنی پافشاری می‌کرده‌اند؟
- 47 وَكَانُوا۟ یَقُولُونَ أَىِٕذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
وَ کانُوا یقولون اییذا مِتۡنَا وَ کُنَّا توراباً واعظاما آ انّا لمبعوثون
و می‌گفته‌اند: «آیا هنگامی(که) مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا همین ما (باز هم) همانا برانگیختگانیم؟»
- 48 أَوَءَابَاۤؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
اوابائونا الاّولون
«آیا و پدران نخستینمان (نیز)؟!»
- 49 قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِینَ وَٱلۡـَٔاخِرِینَ
قل اِنَّ الاولین ول آخرین
بگو: «بی‌گمان پیشینیان و پسینیان.»
- 50 لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِیقَـٰتِ یَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ
لَمَجْمُوعُونَ اِلی مِیقَـٰتِ یوم معلوم
«به‌راستی همگان در موعد روزی معلوم گردآوری شوندگانند.»
- 51 ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَیُّهَا ٱلضَّاۤلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ
ثُمَّ ایُّها الضالون المکذبون
سپس بی‌گمان شما ای گمراهان و تکذیبکنندگان!
- 52 لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ
لَأکِلُونَ مِن شجر مِّن زقوم
همواره از درختی (که) از زقّوم (است) خورندگانید.
- 53 فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
فَمَالِـُٔونَ مِنها البُطون
پس پر کنندگان شکم‌ها(ی‌تان) از آنید.
- 54 فَشَـٰرِبُونَ عَلَیۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِیمِ
فَشَریبُونَ عَلَیه مِنَ الحمیم
پس روی آن از آن مایه‌ی جوشان نوشندگانید.
- 55 فَشَـٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِیمِ
فَشَریبُونَ شُرۡبَ الهِیم
پس نوشندگان، (چونان) نوشیدن اشتران تشنه.
- 56 هَـٰذَا نُزُلُهُمۡ یَوۡمَ ٱلدِّینِ
هَذا نُزُلُهُم یوم ٱلدِّینِ
این است مهمانسرای آنان به روز جزا.
- 57 نَحۡنُ خَلَقۡنَـٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
نَحنُ خَلَقنَاکُم فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ
ما شما را آفریدیم، پس چرا تصدیقمان نمی‌کنید؟
- 58 أَفَرَءَیۡتُم مَّا تُمۡنُونَ
افَرَأَیتُم ما تُمْنُونَ
آیا پس آنچه را (که به صورت نطفه) فرو می‌جهانید دیده‌اید؟
- 59 ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَـٰلِقُونَ
آأنتم تَخلُقُونَهُ اَم نَحنُ الخالقون
آیا شما آن را می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟
- 60 نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَیۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِینَ
نَحنُ قدرنا بَینَکُم الموت وَما نَحنُ بِمَسۡبُوقِینَ
ماییم که میان شما مرگ را مقدّر کرده‌ایم و ما هرگز (درماندگان و) پیشی‌گرفته‌شدگان نیستیم،
- 61 عَلَىٰۤ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَـٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِی مَا لَا تَعۡلَمُونَ
ان نُبَدِّلَ امثالکم وَنُنشِئَكُم فی تَعْلَمُونَ
بر اینکه (شما را به) همانندتان تبدیل کنیم و شما را در آنچه نمی‌دانید (دیگر بار) پدیدار سازیم.
- 62 وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ
وَ لَقَد عَلِمتُمو اننشأه الاولی فَلَوۡلَا تَذَکَّرُونَ
و همواره بی‌چون پدیدار شدن نخستین خود را شناختید. پس چرا به شایستگی (آن را) یاد نمی‌کنید؟
- 63 أَفَرَءَیۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ
افَرَأَیتُم ما تحرثون
آیا پس آنچه را کشت می‌کنید، دیده‌اید؟
- 64 ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّ ٰرِعُونَ
آأنتم تَزرَعُونَهُ اَم نَحنُ الزا ایمان رِعُونَ
آیا شما آن را (بی‌یاری ما) زراعت می‌کنید، یا ماییم که زراعت‌کنندگانیم؟
- 65 لَوۡ نَشَاۤءُ لَجَعَلۡنَـٰهُ حُطَـٰمࣰا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ
لَو نَشَا لَجَعَلْناهُ فَظَلتُم تَفَکُّهون
اگر بخواهیم همواره خاشاکش می‌گردانیم، پس در افسوس (و تعجب) می‌افتید.
- 66 إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ
لمُغرَمون
(و می‌گویید:) «همانا ما فریب‌خوردگان و زیان‌‌دید‌گانیم.»
- 67 بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
نَحنُ محرومون
«بلکه ما محرومانیم.»
- 68 أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلۡمَاۤءَ ٱلَّذِی تَشۡرَبُونَ
افَرَءَیتُمُ الماء الذی تَشْرَبُونَ
آیا پس آبی را که می‌نوشید دیده‌اید؟
- 69 ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ
آأنتم اَنزَلتُمُوه مِنَ المزنی اَم نَحنُ المنزلون
آیا شما آن را از (دلِ) ابر آبستن به آب فرود آوردید، یا ما فرود آورندگانیم؟
- 70 لَوۡ نَشَاۤءُ جَعَلۡنَـٰهُ أُجَاجࣰا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ
لَو نَشَا جعَلناه اُجاج فَلَوۡلَا تشکرون
اگر بخواهیم آن را تلخ می‌گردانیم. پس چرا سپاس نمی‌دارید؟
- 71 أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِی تُورُونَ
افَرَءَیتُمُ اَننار اللتی تورون
آیا پس آتشی را که بر می‌افروزید نگریسته‌اید؟
- 72 ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَاۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ
آأنتم انشأتوم شجرتها اَم نَحنُ المنشیون
آیا شما درختش را - بی‌سابقه- پدیدار کردید یا ما پدید آورندگانیم؟
- 73 نَحۡنُ جَعَلۡنَـٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَـٰعࣰا لِّلۡمُقۡوِینَ
نَحنُ جعَلنَاهَا ومتان للموقین
ما آن را یادواره و برخورداری برای نیازمندان- که نیروی زندگی‌بخش می‌خواهند- قرار دادیم.
- 74 فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ
فَسَبِّح بسم رَبِّک العظیم
پس به نام پروردگار بزرگت (او را) تنزیه کن.
- 75 ۞ فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِمَوَ ٰقِعِ ٱلنُّجُومِ
اُقسِمُ بیمُوا ایمان قِعِ آن‌نُجُوم
پس به فرودگاه‌های ستارگان [:دل‌‌های فروزان پیمبران] سوگند نمی‌خورم.
- 76 وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِیمٌ
وَإِنَّهُ لَقَسَمون لاو تَعْلَمُونَ عَظیم
و اگر بدانید، آن سوگندی سخت بزرگ است!
- 77 إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِیمࣱ
اِنَّهُ قرآن
همانا این (پیام وحیانی) همواره قرآنی دارای برکاتی همگانی است.
- 78 فِی كِتَـٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ
فی مکنون
در کتابی (از دستبرد) نگهبانی شده.
- 79 لَّا یَمَسُّهُۥۤ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ
لا یمسّه اِلا المطهرون
که جز پاک‌شدگان بدان دست نیازند.
- 80 تَنزِیلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ
تنزیل مِّن رَبِّ العالمین
فرود آمده‌ای است تدریجی از جانب پروردگار جهانیان.
- 81 أَفَبِهَـٰذَا ٱلۡحَدِیثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
اَ فَ بِ هَذا مُدْهینُونَ
آیا شما این گفتار نوین را سبک‌گیرندگانید؟
- 82 وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
وَتَجْعَلُونَ رِزقَکُم اَنَّکُم تُكَذِّبُونَ
و تنها نصیب خودتان را همواره در تکذیب (آن) قرار می‌دهید؟
- 83 فَلَوۡلَاۤ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ
اِزا بَلَغَتِ الحُلقوم
پس چرا نه، آن‌گاه که (جانتان) به گلویتان رسد.
- 84 وَأَنتُمۡ حِینَىِٕذࣲ تَنظُرُونَ
و شما حینئذ تَنظُرُونَ
و حال آنکه- در این هنگام- خود نظاره‌گرید.
- 85 وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنكُمۡ وَلَـٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ
وَ نَحنُ اقربو الیه مِنکُم ولٰکین لا تُبصیرون
و ما به آن (محتضر) از شما نزدیکتریم ولی نمی‌بینید.
- 86 فَلَوۡلَاۤ إِن كُنتُمۡ غَیۡرَ مَدِینِینَ
اِن غیر مَدِینِینَ
پس چرا، نه اگر شما جزا نایافتگانید (و حساب و کتابی در کار نیست)،
- 87 تَرۡجِعُونَهَاۤ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ
ترجیعونه اِن صَادِقین
چرا اگر راست می‌گویید، روح را بر نمی‌گردانید؟
- 88 فَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِینَ
اِن کانا مِنَ المقربین
پس اما اگر او از مقرّبان باشد،
- 89 فَرَوۡحࣱ وَرَیۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِیمࣲ
فَروح وریحان وَ جَنَّتُ نَعیم
در نتیجه (در) آسایش و راحت و بهشت پُرنعمت (است).
- 90 وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
اِن کانا اصحابی الیمین
و اما اگر از راستان و برکت‌یافتگان باشد؛
- 91 فَسَلَـٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ
فسلام لَّکَ اصحابی الیمین
پس، از این راستان برایت سلامی است.
- 92 وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِینَ ٱلضَّاۤلِّینَ
اِن کانا مِنَ المکذبین الضالین
و اما اگر از تکذیبکنندگان گمراه بوده است،
- 93 فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِیمࣲ
فَنُزُل
پس (برایشان) مهمانخانه‌ای از مایعی جوشان است؛
- 94 وَتَصۡلِیَةُ جَحِیمٍ
وَتَصْلِیَةُ جهیم
و (نیز) افروختن آتشی فروزان.
- 95 إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡیَقِینِ
اِنَّ هَذا لَهُوَ حَقُّ الیقین
به‌راستی این همان حق‌الیقین است.
- 96 فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ
فَسَبِّح بسم رَبِّک العظیم
پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.
این سوره به زبان‌های دیگر
- বাংলা আল-ওয়াকিয়াহ
- Bosanski El-Vakija
- Нохчийн Аль-Вакиъа
- Deutsch Al-Wāqiʿa
- English Al-Wāqiʿah
- Español Al-Wāqiʿa
- فارسی الواقعه
- Français Al-Wāqiʿa
- Hausa Al-Wāqi'ah
- עברית אל-וואקיעה
- हिन्दी अल-वाक़िआ
- Bahasa Indonesia Al-Waqi'ah
- 日本語 アル＝ワーキア
- 한국어 알-와키아
- کوردی El-Waqi'e
- Bahasa Melayu Al-Waqi'ah
- Nederlands Al-Waqi'a
- پنجابی الواقعه
- ਪੰਜਾਬੀ ਅਲ-ਵਾਕਿਆਹ
- پښتو ال-واقعه
- Português Al-Wāqiʿah
- Русский Аль-Ваки‘а
- Soomaaliga Al-Waaqi'ah
- Shqip El-Vakia
- Kiswahili Al-Waaqia
- தமிழ் அல்-வாகிஆ
- ไทย อัล-วากิอะฮ์
- Türkçe El-Vakıa
- اردو الواقعہ
- Oʻzbek Al-Voqia
- 中文 瓦基阿