Abese

abas wa tawalla

Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.

an Xhaahu Al-A'ma

Ngase atij i erdh i verbëri.

vama judrike la'aluhu Jezzaka

E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.

au jëzzëkkëru fatënfa'hu

Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!

ama mana

E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,

fe-ente tasadda

Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!

vama alejku Alla

Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.

wa amma mën Xhaaka Jes'a

Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,

Vahuwa jakhsha

Dhe meqë ai frikësohet,

fe-ente anhu tallahja

E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),

Inaha Tazkira

Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.

faman shaa dhakarah

Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).

fej suhuf mukarrame

Është këshillë në flet të çmueshme.

muthahhara

Me vlerë të lartë e të ruajtur.

bejdi safare

Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).

Kërami Barare

Të nderuar e të ruajtur.

kutila Al-insanu akfaruhu

Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!

Ajji shej Haleḱahu

Po prej çkafi e krijoi Ai atë?

min nutfe Haleḱahu Fakadarhu

Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.

thum As-sabīla Jas-sa-ra-hu

Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.

thum amatahu Feakbarahu

Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).

thum iza shaa Ansharah

Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.

Lama Jakdhi amarah

Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.

Faljenëzur Al-insanu ila ta'amihi

Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.

ana sababna Al-maa sabban

Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.

thum Shakna Al-ard Shakka

Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,

feanbtna fiha habben

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

va enab Vakadhba

Edhe rrush e perime,

Vezajtuna Venehla

Edhe ullinj e hurma,

vahadaiqa gulban

Edhe kopshte të dendura,

vafakihah wa abb-an

Dhe pemë e kullosa,

matan lakum Vale'anamikum

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

feidha xhaet As-sākhah

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);

joum jafirru Al mar-u ah-hee-yee-hee

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

Uamihi ua bihi

Prej nënës dhe prej babait të vet,

uasaahibetihi vabaniehi

Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.

le kul imri minhum jomiz shan jug-ni-hi

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.

voxhuh jomiz musfire

Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,

dhaahikah mustabshirah

Të buzëqeshura e të gëzuara.

vovuxuh Javmëidhin alejha gabarah

Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,

tarhakuha Katarah

Që i ka mbuluar errësira e zezë,

ulaikë hym Al-ka-fa-ra Al-faxhera

E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.