اعلی

سَبِّحِ اسم رَبِّک الاعلی

نام پروردگار -والاترین‌- خود را به پاکی بستای.

الذی خَلَق فَسَوَّی

همان که آفرید، پس سامان بخشید.

والذی قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و آن که اندازه‌گیری کرد، پس راهنمایی نمود.

اخرَج المرعی

و کسی که چراگاه را برون آورد.

فَجَعَلَهُۥ غُثاء احوی

پس (از چندی) آن را خاشاکی تیره‌گون گردانید.

سَنُقۡرِئُكَ فلا تنسى

ما به زودی تو را خواننده(ی آیات وحیانی) خواهیم کرد، پس (آن را) فراموش نمی‌کنی.

اِلا شا اِنَّهُ یعلم الجهره وَما یخفی

جز آنچه (را) خدا خواسته (که برایت نخواند). همواره او آشکار و آنچه را که نهان است می‌داند.

وَنُیَسِّرُكَ لِل یُسْرَی

و (کار) تو را برای (پیمودنِ) آسان‌ترینِ راه آسان کنیم.

فَذکّیر اِن نَّفَعَتِ الذکرٰی

پس به یاد(شان) آور، اگر یادواره سودمند است.

سَیَذَّكَّرُ مَن یخشی

آن کس که بهراسد، زودا به‌راستی پند گیرد.

وَیَتَجَنَّبُهَا الاشقی

و شقی‌ترین (مکلفان) خود را از آن با کوشش، دور کند.

الذی یَصلی اَننار الکبری

کسی که آتشی بزرگ را شعله زند.

ثُمَّ یَمُوتُ فِیهَا یحیی

سپس در آن نه بمیرد و نه زندگی کند.

غَد افلح مَن تَزَكَّی

به‌راستی رستگار کرد آن کس که خود را بسی پاک گرداند.

وَذَکَرَ اسم فَصَلَّی

و نام پروردگارش را یاد کرد، پس نماز گزارد.

توثرون الحیات دنیا

بلکه (شما) زندگی دنیا را (بر آخرت) بر می‌گزینید.

ولآخرة خیر وَاَبْقَی

حال آنکه آخرت نیکوتر و پایدارتر است‌.

اِنَّ هَذا لَفِی الصحفی الاولی

بی‌گمان در صحیفه‌های گذشته (همچنان) این (وحی) موجود است؛

صُحُفِ ابرا ایمان هیما واموسی

(در) صحیفه‌های ابراهیم و موسی.